videodocumentatie
My personal comment
Give your comment on hyperflexion and/or the DVD's. We collect the comments to hand them over to the FEI.
Wat houdt deze "Discussie LDR "in ?
Dit is de "groeiende introductiepagina"waarin de laatste nieuws worden vermeld. Hoe alles begonnen is met deze discussiepagina en de steeds bijkomende aanvullende informatiepagina's kunt u lezen door naar beneden te scrollen. Begonnen zijn mijn publicaties over dit thema met het schrijven van een open brief aan diverse paardenbladen en enkele vertegenwoordgers van de KNHS lees meer. Het viel mij op, dat veel in de Nederlandse pers of paardenpers niet wordt gepubliceerd, wat met kritische uiteenzettingen met de DLR-praktijk te maken heeft. Een kleine aanvuling op dat, wat wij in de Nederlandse Pers niet te lezen krijgen en wat daar niet besproken of gediscuteerd wordt probeer ik op deze pagina te publiceren en voor geinteresseerden toegankelijk te maken.
Voor volledigheid kan ik niet garanderen en het mag duidelijk zijn, dat ikzelf geen voorstander van de DLR-methode ben. Ik ga ervan uit dat iedereen, die van deze informaties gebruik maakt instaat is zijn eigen oordel te vormen.
Ulrike Thiel
12.6.2006: Short videoclip can be watched with this link. IFurther clips are following.
http://www.youtube.com/watch?v=BSVmnHm9tQg
8.6.2006 full link http://www.abc.net.au/catalyst/stories/s545781.htm
Riding Blind
Reporter: Jonica Newby
Producer: Steven Salgo
Researcher: Robyn Smith
Transcript
Related Info
2 May 2002
You’d think after thousands of years perfecting the art of riding horses, everything there was to know about horses would already be known. But, as Jonica Newby reports, science has news for horse riders.
They may be surprised to discover they’ve actually been riding blind. A neuroscientist from Western Australia made this amazing discovery while investigating how horses see.
Not only did she find that the textbooks were wrong, but she drew some extraordinary conclusions about what horses can and can’t see.
Transcript: Interview with Allison Haman who did research on the horses senses.
Narration: In the thousands of years we’ve been riding horses, you’d think we’d know everything about how horses see. But science has news for riders. They may be surprised to discover they’ve actually been riding blind.
In science, just as in horse sports, it’s easy to be blinded by tradition. Just because something has been in the textbooks for a hundred years, it must be true. So to see what’s really there, sometimes it takes someone to come along and look at it through fresh eyes. In this case, the eyes to look through were the eyes of a horse. When Dr Alison Harman took a fresh look at how horses see, she never expected to overturn all accepted wisdom. She’s a horse-rider and a neuroscientist. And her quest began with a strange accident.
Alison Harman: Years ago I saw a couple of people who were practicing a dressage test with two people at once, a pas de deux, and they both started cantering around the arena and as they came to the bottom of the arena, they actually crashed headlong into one another. And at the time I thought, that’s very strange, why didn’t the horse stop or something.
Narration: While intrigued, she didn’t take it further. But then Alison got interested in an equally strange aspect of horse vision, described in textbooks. This is Dukes Physiology, 1993 Edition. It says that the horse has an eye unlike any other animal. It’s called a ramp retina and it works a bit like bifocals. The horse puts its head down to see long distances, and up to see short distances. And that’s what most of the textbooks have been saying for the last hundred years.
Alison Harman: Well, I heard that the horse had a ramp retina and I always assumed that that was true and I didn’t think about it very much and then one day I started noticing that other animals didn’t have one and I wondered why a horse did. This time Alison was determined to investigate. She got some horse eyes, looked at the back of the eye, and found – well – nothing unusual about the shape of the retina.
Alison Harman: Well, it just turned out that the ramp retina was just a load of rubbish.
Narration: If it was so wrong, how did it go unnoticed for so long?
Alison Harman: Well, I guess no one thought to look. Well, this is not uncommon in science in fact. There are a lot of times when people do just quote other people without really thinking about whether they should check the original reference and sometimes they really ought to.
Narration: So if the long held theory of the ramp retina was wrong, what else didn’t we know about horse vision? Curious, Alison decided next to dissect the transparent retina from the back of the eye, and look at the cells the horse uses to see.
Alison Harman: Well, what we found was that the horse has got something completely different to what we’ve got. It’s actually got something called a visual streak.
Narration: As this computer image of the retina shows, the visual streak is a cluster of cells in a long strip. By contrast, the human eye has a cluster of cells in a tiny point. It means we see the world very differently.
Narration: It’s very hard for us to understand actually – because even if you put it on a piece of paper and show someone, they think they’re just seeing a wide picture. They’re not seeing a wide picture, they’re seeing all the way from there all the way back to there and all the way back to there on both sides. So it’s something that we really can’t conceive of. To us, this view of Kings Park is to the front only. But a horse sees a clear, narrow strip running right around 320 degrees. Above and below that strip is blurred. What’s more, it can’t see the colour red.
There was just one more major test to do. This was a test of the limits of the horse’s vision. Just how far could it see forward, up, down and sideways. And that’s when Alison got her biggest surprise.
Alison Harman: OK, make sure he’s got his head straight. OK I can see eye shine round to there.
Narration: An ophthalmoscope was used to look at the shiny retina, and determine the horse’s field of view.
Alison Harman: When I go across here, it’s gone. It’s not going across here at all.
Narration: To Alison’s astonishment, the field of view ran in the direction of the nose.
Alison Harman: Instead of it being in front of their head the way it is for us, it’s actually down their nose and sort of towards the ground.
Narration: Above and below the nose, the horse simply couldn’t see. Suddenly, Alison grasped the disturbing implications for how we ride horses. Because when the horse’s head is loose, it can put it’s nose up to look forward. But when a horse is ridden in the classical position, its nose points down.
Alison Harman: It was a bit of a shock to discover that in fact they can’t see when their heads are pulled in like that. And it’s really rather a scary thought that people are riding around so much these days with their horses like that.
Narration: To demonstrate what she means, Alison takes me to the arena. Well, this horse has been traditionally trained and I’m going to ride her around with her head in a whole lot of different positions, and we’ll just see what happens.
Alison Harman: Okay now Jonica is riding the horse quite over-bent with the horse’s head behind the vertical. What it actually sees when its head is right down low and behind the vertical is it’s really seeing the ground in front of its feet. It can’t see what’s directly in front of it. Jonica, can you try and ride the horse now on front of vertical. Yes, that’s almost better there. That’s more or less right.
Jonica Newby: But there is a disadvantage to riding like this. This horse doesn’t know me or trust me. I realise now she can see, she wants to think for herself.
Alison Harman: Now it doesn’t feel as safe to Jonica I’m sure because she feels that the horse is going to start spooking, because it can actually now see where it’s going.
Narration: Which is exactly what happens next. A sudden movement. The head goes right up. And we’re spooked.
Jonica Newby: She’s a bit of fun today.
Alison Harman: Yeah, that was a great spook that one.
Narration: Alison now believes this so called “spooking” behaviour is the reason the nose down position became popular in the first place. To the rider, the horse feels more obedient like that. What no one ever realised is that it’s obedient because it can’t see where its going. At last Alison understands why those earlier horses crashed.
Alison Harman: I now realise the reason they didn’t do anything was because they couldn’t see, they were assuming their riders were guiding them safely, and the riders weren’t looking where they were going either.
Narration: While Alison doesn’t expect the grand traditions of riding to change, she does want riders to understand their responsibility. As for Alison herself, she’ll never again ride her horse blind.
Alison Harman: I would rather have a horse which is calm and obedient and submissive but able to see at the same time, because I know it really is being calm and obedient then. It’s not being submissive because it has to be. Because it can’t see.
Alison Harman, University of Western Australia
http://www.abc.net.au/catalyst/stories/s545781.htm
more information about the scientific work of Dr.Alison Literatuur
4.6.2006
Reactions and comments on the DVD's :
Critical documentation on the Rollkur/LDR/Hyperflexion method of riding and training horses.
We have received a lot of reactions all over the world on the DVD's as documentation material on the practise of Hyperflexion. Some of these comments we have collected for you: Comments on the DVD's
Give your own comment on DVD and Hyperflexion
If you have seen the DVD's or have watched hypeerflexion riding closely and you want to give comment on this method we invite you to do this via this homepage. We collect all comments and are going to hand them over to the FEI before the following commitee meeting.
My personal comment
2.6.2006
Message:
This month we bring you a very special edition of Horses For LIFE. A double issue with almost twice the normal articles all on only one subject. Something we have not done before. The subject. Rollkur.
We have brought together in one place, articles, translations, information pictures and video on rollkur. While this may not be a happy issue, we certainly hope it is a powerful one. Powerful enough, for voices to be heard. And in this issue, we want to help you find your voice, with a new feature. You will find several articles where you can add your comments. Please add your voice.
And may all of us help the horses find theirs.
Warm Regards,
Nadja King Editor Horses For LIFE Magazine
http://horsesforlife.com/HorsesForLIFEOnlineMagazineJune2006
Inhoudsopgave:
|
Horses For LIFE Magazine: JUNE ISSUE!
A special double issue, with exclusive FREE video of the rollkur/hyper-flexion training method that has brought about so much controversy. Read both sides. The FEI and exclusive interviews with two incredible women who have made it their life's work to make a change. At the same time learn about the hyoid bone, its connections to the sternum and tongue, about gutteral pouches and their effect on the brain, the nuchal ligament and poll ossification. NEW Add Your Comments! We have several articles where you can add your comments on how you feel!
A Rollkur Pictogram http://horsesforlife.com/content/view/421/415/

An article of pictures not words...we will let the pictures speak for themselves...Let the horse's eyes do the speaking.
Riding Blind http://horsesforlife.com/content/view/450/415/
As Jonica Newby reports, science has news for horse riders. They may be surprised to discover they’ve actually been riding blind. A neuroscientist from Western Australia made this amazing discovery while investigating how horses see.
Theresa Sandin: Standing Up http://horsesforlife.com/content/view/429/415/
Theresa started a fire storm last year when she posted on her site pictures of a warm up of some of the top riders in dressage. The pictures were so shocking and created such an outcry that this one woman's efforts were in large part the reason for the FEI Symposium to study the matter further. It did come at great cost to Theresa, and while the battle raged she was forced to close her site.
Parotid Gland, Hyoid Bone and Gutteral Pouch Problems http://horsesforlife.com/content/view/433/415/
A recent study of pouch position with respect to the carotid artery blood supply of the brain offers evidence that they keep the brain from overheating during exercise. Discover how surprising much the shape of the deeper lying guttural pouch can be distorted
Dr Ulrike Thiel Interview http://horsesforlife.com/content/view/420/415/
Find out about what drove this women to start her own crusade. How long she has been at it and what she is doing now. How she has made "rollkur" her cause, the difficulties she has encountered and why more people are not speaking out in this frank interview.
Video on Rollkur http://horsesforlife.com/VideoOnRollkur
Exclusive Video "We believe that credible and well founded conclusions must be backed not only by scientific research, but also by an analysis of photo and video material on the practical and systematic use of this riding technique. Such material has neither been published by the riders/trainers using the method nor by the press or other media." Dr. Ulrike Thiel
Subscribers Only - Rollkur Video http://horsesforlife.com/content/view/462/415/
Learned Helplessness http://horsesforlife.com/content/view/428/415/
TRANSLATION OF ST GEORG ARTICLE, Dr. Ulrike Thiel explains how she recognises whether a horse has completed its dressage training mentally relaxed and balanced. Or if it had been simply placed under pressure and has had to learn not to try to help itself.
Dr Nancy Nicholson: Positions of the Head http://horsesforlife.com/content/view/456/415/
Comparing and investigating the different positions of the head using computer modeling to show us how this affects the inside as well as the outside of the horse. Then using this investigative information to decide on what should we be doing with our training.
Horst Weiler Bit Magazine Interview http://horsesforlife.com/content/view/309/415/
Translation. The attitude dressage horses adopt for their training leads to chronic overstraining of the anchoring where the neck tendon is attached at the back of the skull. This is the conclusion reached by Horst Weiler of the free Universitet in Berlin in a scientific publication which earned him the title of hoogleraar.
Add Your Voice
Each of us is very special soul, an indestructable spritual being. All of us are on different paths, and at different points sometimes on the same path. It is not up to us to judge others, but only to judge for ourselves what we want to do in this world.
Let us together in the beauty of our souls create a new reality.
FEI Guidelines
The FEI: In Their Own WordsLet us look at their own words. At the words of the F.E.I. Let us look to see if we can recognize in these words the work we see done in these pictures and videos.
FEI Symposium Don't know what the fuss is all about? Here is the workshop reprinted for you on the use of over bending ("Rollkur") now to be called hyper-flexion as concluded by the FEI. This represents the current position of the FEI.
Editorial: Slippery Slopes
But times change and new horses are bred, and new riders come along. It is a time of invention. Of cars and computers, we get so used to inventing we think we can reinvent everything. Including the horse.
Creating Breathing Problems? http://horsesforlife.com/content/view/454/415/
"It has been postulated that upper airway impedence is reduced when the head and neck are extended and that upper airway impedance is increased when the neck is flexed and the head is in a tucked position (Cook 1981)." A review of the articles in Horses For LIFE on the mechanics of flexion and breathing. When is too much, too much?
|
|
17.5.2006
De drie DVD's Critical documentation on the LDR/Rollkur/Hyperflexion method of riding and training horses zijn aan 30 key-personen uit de hippische circuit, hippische organisaties en wetenschappers gestuurd met een begeleidined schrijven.
Wij zullen binnenkort informeren over de reacties.
There is curr
ently heated debate about the LDR/Hyper flexion/Rollkur Method of riding, not only within the FEI, but also among a large group of horse friends and riders across the whole world. We believe that credible and well founded conclusions must be backed not only by scientific research, but also by an analysis of photo and video material on the practical and systematic use of this riding technique. Such material has neither been published by the riders/trainers using the method nor by the press or other media. However it is an essential component of the debate.
lees meer more information on the 2 DVD's
The past few years, our institute has analysed the common practice and underlying theory of the Rollkur/LDR/Hyper flexion method of riding
and training dressage horses. We have analysed in total more than 10 hours of video samples of riders using the Janssen Training System in the warming up area, during the test and after the test. Our analyses led us to the conclusion that this method, or rather the essence of it goes against the aim of dressage (physically, mechanically and mentally), the dressage training scala and horses’ biomechanical and ethological nature (the nature of the horse's body and mind). Following the very vague statement made at the FEI workshop, we are very concerned that this method will become more and more accepted at all levels of riding. It has a negative influence on riders’ attitude towards horses and poses a threat in terms of ethics.
It is our belief that some of the photo- and video material we have collected can help to analyse these impacts. This approach to riding has practical implications. This is why we decided to make the material in question public.
It is obvious that we do not have any commercial ambitions and it is not our intention to harm persons nor to cause damage to one of the riders. We watched and filmed objectively, systematically and very closely during public performances. The picture can only be complete by showing riders and their horses in action. We are concerned that people will approve of and get used to this way of riding, and only be aware of what they are told about the method. The aim of these videos is to demonstrate in motion the way this method is used during warming up before a test during the Dutch Championships in 2004.With this material we hope to show the method in practice and its consequences for the horses’ mind and well-being to a large public.
14.5.2006: 
British Dressage May 2006
Artikel : Assessing the happy athlete in British Dressage (May2006) by Ulrike Thiel
Commentaar Enzo Truppa, member FEI Dressage Committee: The happy athlete and the judges respomnsibility
Comment Rollkur - the dangers by Daphne Pease
26.4.2006
Tonja Dausend
The Horse’s Head and Neck in Relation to Balance
http://www.ridingart.com/balance.htm
Suppling" the Neck/"Softening" the Mouth
In recent years a number of training systems have surfaced with exercises that claim to
"supple the neck" or "soften the mouth" by bending the horse's neck around in various positions. This practice actually destabilizes the base of the horse's neck, taking away his ability to use his neck to assist in the lightening of his forehand and the engagement of his haunches.
But by nature, the horse’s neck is sufficiently flexible for ridden work. The horse can easily reach around with its head and bite at a fly on its hip. Stiffness and resistance in the ridden horse is most often caused by imbalance and anxiety.
Riders owe it to their horses to ask the following questions:
- “Why is my horse stiff?"
- "Is my own stiffness and imbalance contributing to my horse’s stiffness?”
- "Am I giving the appropriate aids?"
- "Are my aids correctly timed?"
- “Is my horse in the appropriate tempo?”
- “Is the contact friendly and consistent?”
- “Is my horse crooked?”
- “Does my horse trust me?”
- “Am I pushing my horse beyond his capabilities?”
- “Does my horse have any painful physical issues?”
Once these questions are sufficiently addressed by improvements in the rider and by progressively strengthening and balancing the horse, the horse automatically regains its natural flexibility. The neck does not need to be manually cranked around in order to make the horse more "supple".
http://www.ridingart.com/balance.htm
22.4.2006: De "oude"artikelen over de Rollkur van Prof . Meyer.

Hier komt het woord Rollkur vandaan: Deze twee artikelen in St.Georg in 1992 en 1994 hielden zich voor het eerst bezig met kritiek aan deze rijmethode met de neus dicht bij de borst. Rollkur is een Duits woord voor een maagbehandeling met kruidenthe. Men moet de the drinken en dan deze in verschillende ligposities laten inwerken. Men moet dus van een kant naar de andere "rollen".
Toen ging het om ruiters algemeen en met name om de toenmalige Duitse Nicole Uphoff. Deze artikelen werden geschreven door Prof Heinz Meyer, een Duitse hippische deskundige, die nu ondermeer meewerkt aan het onderzoek in ZÜrich, Utrecht en Uppsala.
Kopien van deze 2 artikelen kunt u als PDF file lezen:
Artikel Rollkur 1992
Artikel Rollkur 1994
21.4.2006
|
Waarom geen open discussie over de analyses van het verzamelde videomateriaal van LDR gereden paarden?
Na aanleiding van de analyse van meer dan 10 uur videomateriaal (allemaal genomen tijdens openbare optredens en tijdens het losrijden) - geen momentopnames dus - heb ik het systeem, dat achter de africhting volgens deze methode zit gezamenlijk met andere bewegings- en hippische deskundigen onderzocht en denk de essentie daarvan zeer duidelijk te kunnen omschrijven. Ook de officieel uitgegeven DVDs en videobanden en de televisie-uitzendingen van gereden proeven vertellen bij nader onderzoek een hele hoop. Het gaat daarbij om beweringen, die onderbouwd kunnen worden aan de hand van dat verzamelde materiaal en de studie van diverse publicaties van vertegenwoordigers van de LDR-methode.
Het gaat niet om een vergelijking tussen goed rijden en slecht rijden. Dat verschijnsel doet zich ook voor bij ruiters die niet volgens deze methode werken. Het gaat ook niet om, dat er dingen worden nagestreefd die niet altijd lukken. Dat gevoel kent elke ruiter uit eigen ervaring .
-
Het gaat om het systematisch toepassen van hulpen om het paard in een psychische en fysieke situatie brengen, die niet strookt met de doelstellingen van de dressuur, namelijk de natuurlijke bewegingen van het paard verder te ontwikkelingen, het kalm in zijn bewegingen te maken en het ertoe te brengen dat het zich vrijwillig "edelmoedig" overgeeft aan zijn ruiter (volgens FEI art 401).
-
Er wordt bewust en doelmatig tegen de scala van de dressuuropleiding gehandeld die - volgens de KNHS en de FEI de basis vormt voor de - ook hedendaagse - wedstrijdsport.
-
Ook stroken diverse systematisch (door alle LDR ruiters die wij onderzocht hebben) toegepaste handelingen niet met de trainingsleer, de biomechanica van het paard en de ethologische randvoorwaarden van het paard.
-
En - last but not least - staat dat, wat in de praktijk gedaan wordt op sommige punten haaks op dat wat over deze methode verteld wordt door de propaganda van LDR.
Voor de ethiek in de paardensport en niet voor “goedkope publiciteit”.
Mijn motieven komen niet uit het “zoeken naar goedkope publiciteit” vandaan. Ik er heb geen enkele leerling, cliënt of cursist meer om, indien ik bekend zou staan als en notoire criticus van de LDR-methode. Het levert over het algemeen meer nadelen op. Gezien de paardensportwereld in Nederland op het moment overheerst wordt door vertegenwoordigers van deze methode. De enige reden, waarom ik mijn naam verbind aan de kritiek is, omdat ik het als absoluut “not done” zou vinden om anoniem kritiek te uiten zonder anderen de kans te geven mij zelf hierover inhoudelijk aan te laten spreken
Het is niet mijn bedoeling iemand persoonlijk schade te berokken of iemand als persoon aan te vallen. Het gaat mij erom om dat wat verteld en gepubliceerd wordt door de vertegenwoordigers van de LDR-methode, te toetsen aan dat wat onder de toepassing van deze methode daadwerkelijk gebeurd. Dit uit zorg voor ontwikkelingen in de (basis) paardensport die – naar mijn mening, die ik met een grotere groep paarden(sport) vrienden deel - noch de ruiters noch de paarden noch de sport zelf op lange termijn ten goede komen. Discussies hierover moet mogelijk zijn, gezien er vrijheid van meningsuiting bestaat. Helaas wordt deze discussie door de vertegenwoordigers van deze methode, die daarvoor opkomen uit de openbare perscircuit gehouden. Er worden zelfs rechtszaken over de publicatie van kritiek aan deze methode gevoerd. Dit is ook de reden waarom critici – zoals ik – het medium internet hiervoor moeten gebruiken om ook andere dan de officiële statements voor geïnteresseerden aan deze discussie ter beschikking te stellen.
Het succesverhaal
Het gaat mij ook daarom dat een –indien correct toegepast - zeer faire methode met het paard samen prestaties te leveren – de klassieke methode – steeds meer uit de sport verdrongen wordt en geen plaats biedt aan tegenargumenten. Hij lijkt in eerste instantie minder succes op te leveren. Dit ondermeer daarom, omdat de paarden toegestaan wordt niet als "machines"onvoorwaardelijk" dat te doen wat de ruiter van hun vraagt, niet met hun eigen behoeften rekening houdend. De ethieke waarden in de paardensport zijn voor mij de voornaamste redenen om een discussiebijdrage te leveren in deze kwestie.
Doelmatige inzet van "learned helplessness"
Het door mij verzamelde videomateriaal laat precies de bewust toegepaste hulpengeving zien, waardoor het paard fysiek en psychisch in een toestand van "learned helplessness" gebracht wordt en volledig afhankelijk wordt van zijn ruiter. Een afhankelijkheid die – naar mijn oordeel - ten koste gaat van het paard.
Spektakel i.p.v.correct bewegen
Ook wordt tijdens het rijden van b.v. appuyementen of passage en piaffe zeer duidelijk geprobeerd de beweging spectaculairder te maken op een manier, die noch met de biomechanica noch met de gewenste vorm van bewegen volgens het scala van de dressuuropleiding strookt en die het paard psychisch en fysiek behoorlijk in de problemen brengt . Het paard loopt zo hyperactief en gespannen dat hij wel spectaculair is, maar niet meer instaat om zijn lichaam te ontspannen, onder de massa te komen, het bekken te laten kantelen en een correcte buiging aan te gaan. De rug werkt anders dan gewenst, de ruiter kan dan ook niet meer "echt ïn het paard zitten". De achterbenen werken naar achteren uit en niet onder de massa. Hankenbiegung is niet mogelijk en wordt ook kennelijk niet nagestreefd. Zonder Hankenbiegung is het echter "gemakkelijker" overgangen in passage en piaffe te rijden, omdat men minder risico neemt op balansfouten. Ook werkt misleidend in de beoordeling indien een paard systematisch geleerd heeft, dat zijn ruiter niet met zijn balansvoorwaarden rekening houdt en het alleen meer stress oplevert, indien hij probeert zijn hals als balanceerstang te gebruiken.
Deze punten van kritiek komen niet alleen van mij af, maar worden door verschillende de skundigen onderschreven
Niet alleen korte periodes van Hyperflexion
Aan de hand van deze video’s blijkt, dat de paarden voor zeer lange periodes in de Hyperflexion houding worden gereden en de beweerde fases van ontspanning en uitrekken van de nek zeer schaars zijn , zo ze al voorkomen. De genoemde afwisseling hebben wij in onze observaties nergens terug kunnen vinden. Ook de beweringen, dat het paard tot meedenken zou worden geschoold, konden wij in geen van onze observaties herkennen. En beloningen als schouderklopjes, terwijl het paard in een extreme houding gedwongen blijft en zich niet enigszins ontspannen kan, lijken ons ook vanuit het “beloningstechnisch” standpunt niet echt zinvol.
Ook andere opmerkingen en vragen komen op tijdens het bekijken van dit materiaal: Losrijden hoort sportfysiologisch lichaam en geest los te maken en voor te bereiden voor een later te leveren prestatie.
-
Waarom worden de paarden 20 tot 30 minuten lang in een hoog tempo middels de LDR methode op de voorhand gebracht en moeten ze in deze onnatuurlijke houding draven en galopperen?
-
Waarom worden de paarden onder inwerking van de ruiter gedwongen middels de stang in hoog tempo op een niet fysiologische manier. Met als gevolg, dat hoofd en hals de bewegingsrichting niet volgen waardoor de gangen worden verstoord. Het bewegingsritme wordt verbroken waardoor met name de voorbenen veel zwaarder belast worden dan in de nagestreefde minimaal horizontale houding, door het gewicht gelijkelijk over de dragende benen te verdelen?.
-
Waarom kunnen deze paarden niet meer correct inbuigen en met hun achterhand onderkomen tijdens de overgangen en in het halthouden en wordt dit ook kennelijk niet nagestreefd?
-
Waarom wordt niet gewerkt aan overgangen en halve ophoudingen, die juist voor de correcte buiging en het onderkomen van de achterhand zorgen?
-
Waarom wordt een paard steeds weer door de handen en het gewicht van de ruiter uit zijn evenwicht gebracht in plaats van hem te ondersteunen om gezamenlijk in balans te lopen?
-
Waarom wordt van de paarden bij en totaal limiterende hand gevraagd, dat ze van achteren reageren, op momenten waar hun gedwongen lichaamshouding het hun niet mogelijk maakt de achterhand ook daadwerkelijk onder het lichaam te brengen?
-
Waarom zweten de paarden zo extreem op hun hals en op hun flanken en niet op de plekken waar de spieren in de dressuur normaal gesproken belast worden
-
Waarom zweten de paarden tijdens het losrijden zo extreem en neemt dit in de prof zelf vaak af?
-
Waarom moet er zo veel druk worden gezet op de paarden om “nog spectaculairdere bewegingen" te produceren? (Dressuur is geen discipline waar het gaat om nog sneller, nog hoger, nog langer, maar is een vorm van ballet waar het op de schoonheid van bewegingen aankomt.) Het op deze manier geforceerde losrijden bevordert niet de verlangde balletprestatie.
-
Waarom wordt bewust de stap zo ingekort, die en correcte viertakt niet meer mogelijk maakt?
-
Waarom wordt bewust voorbijgegaan aan een correcte buiging bij het rijden van wendingen en appuyementen?
-
Waarom wordt bewust de takt en het ritme verstoord om het paard “sneller” te maken?
-
Waarom wordt er naar gestreefd het paard explosief te laten reageren op de ruiterhulpen, ze te laten schrikken van de hulpen?
-
Waarom blijven de paarden in en na de proef hyperactief en komen ze niet tot ontspanning?
-
Wat is de definitie van goed laag en diep rijden en wat van slecht laag en diep rijden?
Ik ben benieuwd op de antwoorden op deze vragen. Op basis van mijn stellingen ondersteund door representatief videomateriaal sta ik open om met de betrokken ruiters/trainers te discuteren .Ik ben graag bereid om mijn mening te herzien indien daarvoor onderbouwde argumenten worden aangedragen..
Beschuldiging van fundamentalisme
Ondanks de beschuldigingen, die mij via e-mail en telefoon van betrokkenen hebben bereikt, durf ik te stellen, dat ik alles anders ben dan een “fundamentalist” , die niet bereid is naar nuances te kijken. In mijn beleving en door mijn wetenschappelijke achtergrond heb ik juist geprobeerd om de pro's en contra's genuanceerd af te wegen .Binnen dit kader heb ik en academische titel kunnen behalen die mij het mogelijk maakte om jarenlang wetenschappelijk onderzoek uit te kunnen voeren Derhalve kan ik de LDR methode niet plaatsen in de logica van een dressuuropleiding, de sportwetenschap en de ethologische randvoorwaarden van het paard..
Ik sta open voor een inhoudelijke discussie.
Helaas wordt deze discussie geweigerd en spitst de discussie zich toe op personen. Dat betreur ik omdat hiermee de belang van de Nederlandse paardensport en de paardensport in het algemeen niet wordt gediend.
Ik en met mij vele andere kritische paardensportbeoefenaars en paardenvrienden zou graag gemotiveerd van de betrokken ruiters/trainers willen horen waarom ze rijkunstige handelingen verrichten, die strijdig zijn met en dressuuropleiding vanuit de sportfysiologie en de klassieke trainingsleer . Deze methodes strook t bovendien niet met de door de FEI en KNHS voorgeschreven dressuuropleiding (scala van de dressuuropleiding). .
-
Wat is er mis me om het videomateriaal te bekijken en zonodig te becommentariëren?
-
Ik laat mij graag door de desbetreffende topruiters en trainers corrigeren.
-
Waarom dreigen bepaalde topruiter/trainers direct met juridische acties als de LDR methode op en open wijze aan de kaak wordt gesteld?
-
Waarom zou dit videomateriaal niet mogen worden vertoont als documentatie?
|
17.4.2006:
Thema: Wetenschappelijke goedkeuring trainingsmethode van Grunsven
In de Telegraaf 1.Februari 2006) was te lezen, dat:
......Het meest interessant was mischien wel het onderzoek van de Utrechtse dr. Rene van Weeren, in samenwerking ,met onderzoekers van het |Zweedse Uppsala en het Zwitserse Zürich. Hij presenteerde als uitkomst dat paarden die in de "laag rond en diep positie"getraind worden minder stress hebben en minder negatieve gevolgen in de beweging, dan paarden die op andere manier getraind worden.....
voor het gehele artikel: artikel telegraaf van 1 feb 2006
Ik heb inmiddels persoonlijk contact met een aantal mensen gehad, die deze studie goed kennen of zelf eraan medegewerkt hebben. Wat in de telegraaf vermeld werd is een "zeer vrije interpretatie" van de voorlopige onderzoeksresultaten die op een lopend band zonder ruiter doorgevoerd werden met paarden, die in verschillende halshoudingen in verschillende tempo''s over dat lopendde band liepen. En zelfs bij deze paarden werd gevonden, dat ze in de LDR houding hun achterbenen minder onder het lijf brachten en dat in stap de rugbeweging een ander was dan bij paarden die in andere posities liepen. Een korte samenvatting over deze resultaten zijn op de Zweedse internetpagina;'s van het onderzoeksinstituut te vinden http://www.hippson.se/7468 en zijn ook in de Duitse Tijdschrift St.Georg gepubliceerd na aanleiding van een interview met de verantwoordelijke onderzoeker in Zürich Prof Weishaupt. Onderzoek Weishaupt. U kunt zelf een oordel vormen door deze gegevens even zelf te lezen)
23.3. 2006:
Reactie van Anky van Grunsven op een
Artikel dagblad van het noorden
Sjef Janssen en Anky van Grunsven hebben gereageerd op een artikel in het dagblad van het Noorden waarin de discussie over de LDR methode, die nationaal en internationaal aan de gang is besproken werd. De journalist Martin Vlaanderen had ondermeer ook Henk van Bergen en mij bevraagd voor commentaar in deze discussie en had ook Sjef Janssen zelf hiervoor commantaar laten geven. De artikelen zijn als PDF-files te lezen. Ik zelf zal binnenkort een antwoord geven op de opmerking van Mevrouw van Grunsven: "Hoe weet Ulrike Thiel dat mijn paarden psychische schade hebben"?... en "...Er is niet eerder zoveel bullshit bij elkaar geschreven"......."....
Een antwoord op de verdenking, dat ik bekend wil worden met een "Hetze" tegen Mevrouw van Grunsven is te vinden onder Mijn Motivatie. en in mijn open brief Oproep, die ik begin van dit jaar heb gezonden aan diverse paardenbladen en de KNHS. Ik heb bewondering voor een aantal prestaties van Mevrouw van Grunsven en elke ruiter, die in de top meedraaid, maar ik heb op een aantal onderdelene van de toegepaste en propageerde methode kritiek.
Ik wil niet "beroemd worden" met mijn kritiek en waarschuwingen en ik wil ook niet - zoals beweerd wordt door diegenen, die niet bereid zijn in een open inhoudelijke discussie te stappen - de publiciteit voor mij zelf zoeken om op het succes van iemand anders mee te liften. Ik ben van harte bezorgd over de ontwikkeling binnen de paardensport en vooral de attitude van ruiters jegens hun paarden, die deze methode toepassen uit eerste hand maar meer nog voor diegene, die het nadoen. (zie Kopieren zonder kennnis en vaardigheden). Of het nu om top-ruiters gaat of om Pietje Buurman. Dat maakt voor het paard niets uit.
Het komt de opleiding van ruiters niet ten goede indien hun vertelt wordt dat ze in plaats van aan zichzelf te werken en de complexe bezigheid van het communiceren via hulpen te begrijpen en aan te leren voelen kunnen vervangen door "gas geven en remmen", hetgeen gesuggereerd wordt in diverse publicaties en clinics. .
Analyse van videomateriaal
Ik bouw mijn conclusies niet op "klotefoto's", die op een ongelukkig moment zijn genomen. Aan de hand van meer dan 10 uren videomateriaal (geen momentopnames) in combinatie met dat wat op schrift existeerd over de LDR methode kan zeer nauwkeurig geanalyseerd worden hoe de LDR methode (psychisch, mechanisch en fysiek ) werkt en het laag en diep instellen (dat in de praktijk niet alleen maar kort toegepast wordt) is daarbij alleen een klein onderdeel van een systeem van het respectloos en met druk en agressie behandelen van het paard, dat geen partner is in de samenwerking. De paarden laten dit in hun lichaamsuitdrukking en bewegingsmechanismen en in hun gedrag zeer duidelijk merken.
Onderbouwing via videomateriaal en analyse
Ik zal deze stelling niet op zichzelf laten staan, maar zal het bewijs met aller plezier leveren. Ik ben graag bereid met de desbetreffende ruiters in een open discussie deze scenes te bekijken en hoor graag van hun wat ze met bepaalde acties beogen, Voordat ik dat materiaal openbaar wil maken heb ik middels een brief contact gezocht met de op de video's staande ruiters, die ik heb gevolgd in hun manier van rijden.brief ruiters. Het gaat om opnames, die tijdens openbare optredens gemaakt zijn, waar iedereen mee mocht kijken, foto's en videoopnames mocht maken. Ik wil iedere ruiter ook graag de mogelijkheid voor commentaar en eventueel eigen beeldmateriaal als aanvulling geven, zodat het niet gaat om een eenzijdige wijze van publiek kenbaar maken van onze analyse van dit beeldmateriaal als zijnde critici van de LDR-methode. Tot op heden ontving ik 2 reacties. Een van Meneer Bartels via e-mail complete reactie, een van Anky van Grunsven via de telefoon en via haar advocaat per aangetekende brief. De reacties komen in het kort op de volgende samenvatting neer: Dat men niet mee wenst te werken aan het bekijken en becommentareren van de DVD en dat men een verspreiding of openbaar maken van dit videomateriaal per juridische stappen tegen wenst te houden.
citaat
Uitlatingen of publicaties van u, die volgens ons niet door de beugel kunnen, zullen vanaf nu repercussies hebben, dat verzekeren wij u.
Uw kruistocht tegen de Nederlandse trainingsmethoden gaat alle perken te buiten. Wij hebben het artikel in het Nieuwsblad van het Noorden nog getolereerd maar zijn niet van plan dit soort verdachtmakingen nog langer ongestraft te laten gebeuren.
citaat einde
Verder werd op persoonlijke reden aan de telefon en per e-mail geargumenteerd::
Is een fundamentalist, die niet naar de tegenpaartij luisterd en niet instaat is naar nuances te kijken. Het gaat haar om emoties en niet om ratio . Daarom heeft het geen zin mee in discussie te gaan.
Het gebruiken van momentopnames op voorterreinen en het uit hun verband halen verafschuwd wordt.
Mijn commentaar:
Ik vindt het jammer, dat elke poging te kunnen komen tot een inhoudelijke uit elkaarzetting met de kritiekpunten op deze manier worden afgewezen. Juist omdat ik in plaats van momentopnames videomateriaal aanbiedt, dat binnen een bepaalde context is ontstaan, Verder omdat ik zo fair ben om de ruiters, die afgebeeld worden dit materiaal eerst aan te bieden en hun de kans geef het van eigen commentaar te voorzien lijkt mij dit toch bepaald van een bereidheid te getuigen om naar de wederpartij te luisteren en naar nuances te kijken.
Zorgwekkend vind ik, dat het ondermeer over afstraffen of tegenhouden van perspublicaties gaat, die nota bene keurig volgens de journalistische regels met hoor en wederhoor gepubliceerd werden. Volgens mij bestaat in Nederland nog persvrijheid en vrijheid van meeningsuiting indien de regels van goed vantsoen worden aangehouden.
Kwalitatief onderzoek over paardengedrag met en zonder LDR
Indien men scenes uit het normale losrijden van verschillende combinaties bekijkt, die met deze methode werken kan een zeer duidelijke analyse gemaakt worden van de mechanische, psychische en fysieke effecten van deze manier van rijden op het paard. Ook kan de hulpengeving zeer nauwkeurig geanalyseerd worden. Videometeriaal van het losrijden de proef zelf en de reacties van het paard na afloop van de proef kunnen op een wetenschappelijk verantwoorde manier door verschillende beoordelaars aanhand van scalen worden omschreven. Vooronderzoek heb ik al verricht en het blijkt dat duidelijke verschillen tussen LDR-gereden, klassiek gereden en goed of slecht gereden paarden worden waargenomen door verschillende observatoren. Waarom is men niet bereid een soortgelijk onderzoek officieel en voor iedereen open uit te voeren? Mischien ziin zich de ruiters van een aantal effecten op het paard niet bewust en moeten deze op die manier pas leren waar te nemen.
Het is dan ook geen toeval, dat steeds meer mensen protesteren tijdens het losrijden en dat de ruiters die deze methode hanteren (vooral in het buitenland) steeds meer hierop worden aangesproken. Ook door officials. Een aantal buitenlandse paardensportorganisaties of vertegenwoordigers van beroepsruiterorganisaties hebben zich zelf in officiële statements gedistanceerd van deze methode van rijden en omgaan met het paard
Verplaats je even in het paard

Eerlijk is eerlik: Zou U met handboeien in draf over een evenwichtsbalk willen lopen met een klein kind op U rug, die u ook nog met zijn voeten in de zij schopt en steeds weer bewust en met opzet uit balans brengt, u naar voren dirigeert en dan onmiddellijk weer terugtrekt met een stang in uw mond? Voor een paard is het uitermate onangenaam uit evenwicht gebracht te worden en zijn hals niet als balanceerstang te mogen gebruiken!!! Door de hals te fixeren kan een roofdier het paard op de grond vasthouden. Precies dat gebeurd tijdens het rijden onder belasting van de ruiter en waarbij het paard door een bepaalde hulpengeving ook nog zeer onder druk gezet wordt.
Artikel: Toptraining of dierenkwelling?
Reactie Mevrouw van Grunsven
22.3.2006:
Stellungnahme der Deutschen Berufsreitervereinigung zur Rollkur Lees meer
7.3.2006
Artikel van Jean Luc Cornille gepubliceerd
Jean Luc Cornille omschrijft in zijn artikel "Long and Low" waarom de argumenten, die vanuit de "wetenschappelijke" achterhoek van de LDR vertegenwoordigers gebruik worden op zeer dunne beentjes staan. Helaas zien wij deze publicaties nooit terug in de Nederlandse Pers.:
.........There are great advantages to understanding the relationship and the circumstances in which position and movement of the neck influence the horse's body. There is little interest to extrapolate "possible influences" into "systematic effects," and then, reinvent the equine anatomy to justify the teleology. ..........
......As one makes the decision to impose considerable stress on his/her equine partner, one must assume the responsibility to prepare the athlete for the performance. Therefore all riding techniques, training programs, and judging criteria should be based on the realities of the equine physiology.
....... The question of whether to work a horse with the poll at the highest or lowest point of the neck should be a matter not of faith but of rational decision based on fact. These facts are the result of one half of a century of scientific equine research, readily available to anyone. As early as 1946, the Dutch scientist E. J. Slijper described the mechanism of the epaxial musculature, the vertebral linkage, the inclination of the spinous process, etc. Scientists all over the world continue to refer to Slijper's monograph as a base for their studies. Interestingly, even the most recent explanations of the lowering and overflexing of the neck offered by the "equestrian community" are based on concepts proven incorrect 50 years ago.
........The concept of lowering the neck to stretch the back and relax the tail is a grossly ignorant and misleading interpretation (Fig. 6). Although diagrammatic representations commonly present the longissimus dorsi as long cylinders, the real structure is quite different...........
.......An important characteristic of this mechanism is that this spiral rigidity increases proportionately to the speed. Further, spiral rigidity is the means by which the epaxial musculature converts hind leg energy into speed. Therefore, rushing the horse over his natural cadence to create "forward movements" while driving the nose to the ground or between the knees to "relax the back" is a momentous contradiction.
.....The increasing resistance of the epaxial musculature will annihilate any possible elongation produced by the lowering of the neck.......
......But to extrapolate this elongation to the entire back and translate this into relaxation and large swings of the spinal metameric structure borders on fantasy. The true range of motion in the equine vertebral column was determined in 1980 in studies conducted by L. B. Jeffcott: "Thus the total range of movement in the dorso-ventral direction of the equine back was only 53.1 mm (2.25 in.) under these experimental conditions" (Fig. 11).
Voor het gehele artikel in PDF: Long and low by Jean Luc CornilleCornille
6.3.2006:
Over de psychische uitwerkingen
van bepaalde trainingsmethodes op het paard
Learned Helplessness in het Engels
Artikelserie St Georg 1 5 pdf-file in het Duits
Ulrike Thiel: Unter Druck gesetzt, Learned Helplessness:
Die Körpersprache des Pferdes verrät vieles über seinen Seelenzustand. Dr.Ulrike Thiel erklärt, woan Sie erkennen, ob ein Pferd innerlich zufrieden und ausgeglichen eine Dressurlektion absolviert oder ob es lediglich unter Druck gesetzt wurde und sich nicht zu helfen weiß. (St./Georg 12/2005)
Onder druk gezet : over verschillende methodes om een paard goed te laten functioneren. Ondermeer het learned helplessness syndroom.



Bekijken als photo en doorheen scrollen
Klick op de pagina voor presentatie als pop up, wacht het teken voor vergroten (in de hoek rechts onder) af en bepaal het leesformaat
Ulrike Thiel: Das werte Befinden
....Das Glück dieser Erde ist ein Reiter auf der Erde, sagt ein immer wieder gerne zitierter Kalauer. Die Pferdepsychologin Dr.Ulrike Thiel erklärt, wie Sie an der Körpersprache erkennen können, ob ein Pferd "glücklich"oder unglücklich" ist: im Stall, bei der Arbeit oder in der Gruppe. Im ersten Teil geht es um den weggedrückten Rücken..(Sr.Georg 11/2005)
Hoe herken je of je paard zich goed voelt?
Beweging, instinct en gevoel zitten bij een paard zeer dicht bij elkaar. Enkele gedachten erover hoe een paard zich voelt indien hij goed of minder goed gereden wordt. Daarbij wordt aandacht geschonken aan de psychologische effecten van bepaalde trainingsmethodes




Bekijken als photo en doorheen scrollen
Klick op de pagina voor presentatie als pop up, wacht het teken voor vergroten (in de hoek rechts onder) af en bepaal het leesformaat
1.3.2006
Het officieel FEI-Report is de deur uit. FEI report
Commentaar op het verschenen report werd in een appendix gepubliceerd.:
Comments received subsequent to the Workshop
1. Paul Farrington (Veterinary Committee):
• Rollkur (Over-bending) are terms in common usage now. We should therefore address these terms. Otherwise many people not in that meeting may consider that we avoided the issue.
• Equally Hyperflexion is a scientific term for the full flexion of a joint, no more. I do not think that it should be applied to a training technique.
• In order to address Rollkur we should describe hyperflexion of the head as well as of the mid neck, because that then includes maintaining the head in a fully flexed position also.
• I would wish to avoid the use of the word welfare from any published wording at this stage.
Nothing has been proven so far and therefore if it is used, it will only give food to others for further argument on an ill-informed basis. Obviously that does not mean that we should not keep any welfare implications under review.
My definition would be:
• Hyperflexion of the neck is the full flexion of the cervical vertebrae in the longitudinal plane.
• Horses can hyperflex but do not naturally maintain hyperflexion of the neck for any length of time.
• Rollkur (Over-bending) is a training technique/tool that uses hyperflexion of the head and mid-region of the neck.
• Although there is no evidence to date that Rollkur causes physical harm, it is recognised that it is an advanced exercise that should only be used (for limited periods?) by an experienced or skilled rider with a horse that has achieved a sufficient level of training.
• Rollkur can present dangers when used on a horse at a lower level of training and should not be attempted by an inexperienced or unskilled rider.
2. Kent Allen (Medication Advisory Group):
Two other terms need to be defined; misuse and abuse of hyperflexion of the neck:
• Misuse of the hyperflexion training technique is characterized by resistance of the horse to the application of hyperflexion or the horse’s inability to naturally and comfortably maintain the posture when pressure is released for a few strides. In either circumstance the rider should discontinue the technique and pursue either veterinary evaluation of the horse’s neck or further training in the technique;
• Abuse is the harder term to define and I'm not sure it can be done without further study.
An approach might be to use Hilary Clayton's Electromyography technique on the lower
neck muscles that Jean-Marie Denoix identified and look at time to fatigue.
3. Tony Tyler (Welfare Subcommittee):
• The evidence that Rollkur does not produce damage to the horse’s joints was based on the radiological examination of 2 gold medal winning horses. I think it is fair to assume that a horse winning at this level would not be in pain. There was no radiography of horses that had been schooled using Rollkur that were failing to perform well. With almost all types of training, some athlete’s bodies cope well and others injure. I would not be happy with the current evidence to even suggest that it does not damage the horse only that it is more likely that a well prepared supple horse may be able to cope with the demands of Rollkur;
• I suspect the change in name is really something for the dressage committee but I agree with those that said we must first define Rollkur. A number of top riders have been using Rollkur and if it was now turned into a term for abuse they could legitimately argue that their reputations are being damaged. A change in name might well result in a new schooling definition (hyper flexion of the neck) which becomes linked to the round and 3 2 deep method of schooling, Rollkur may continue as an exaggerated form that has still not been fully investigated as a welfare concern;
• We must also ensure that the novice rider is very aware of the possible discomfort that could be caused by inappropriate use of the technique. To say that it is dangerous in the wrong hands is not sufficient to deter the amateur with delusions of their own expertise. At a competition perhaps the opinion of two stewards that a horse is being schooled in a manner that is likely to cause pain or serious distress could result in elimination, however this may be too much to ask of people who are not expert riders themselves.
4. Frank Odberg (Speaker):
My concern is only the way Andrew Higgins summarised it in one sentence. I suggest : “Some horses may be in "learned helplessness", which is a state where the organism passively undergoes pain and stress yet are unable to react. There is a need for research to identify more accurately that state in the horse” It is important that the problem is rectified as people may think it's some kind of stress-induced anaesthesia in the original draft.
5. Gerd Heuschmann (Speaker):
Returning back home from Lausanne, I was more then surprised to read the FEI-statement on horsesport.org! It felt to me a little bit, like I had not been part of that workshop at all.
I believed, we all were in good favour and realized that we have to work more intensively and scientifically in the near future on the effects of “over-flexing” of horses in training.
In your announcement, it sounds like over-flexing or hyperflexing is fine, if done by experienced riders over a certain time frame. That is at least, how people understand this statement. Needless to say,that the responses I got from many countries are very negative. Your announcement did not point out at all, that we are rejecting very much any aggressive and hard way of that method. That would have been in my opinion a very important fact to say. The statement sounds like a general
agreement. That is not the case.
The “scientific work” of the Swiss, Dutch and Swedish group in my opinion is a big problem. I am not doubting their measurements and those results, but I think their interpretation is wrong and will lead us to very dangerous conclusions, which will effect the welfare and soundness of many horses in the long run. During the meeting already, I could not understand the fact that the horses back is supposed to have the best mobility in position 4. It took me a few days of thinking, researching and realizing all facts:
In a loose, supple horse the back has to a certain degree its own dynamic swing which does not go with the withers 100 %. If you make artificial tension on the neck ligament then the back ligament will get tense as well and the back has to follow the ups and downs of the withers. This does make a higher amplitude, but not a better mobility of the back. This cannot be the goal of correct training of the horse. Therefore, I believe, that this study presented in Lausanne is a dangerous and possibly misleading paper.
In my opinion it is very dangerous to relate to this study, to make up an official FEI-opinion. I believe that the FEI should be very careful with a final statement like this. Hundreds of years of experience cannot be so wrong!
15.2.2006:
Statement van de Duitse juryledenvereniging over de FEI workshop in Lausanne.
De Duitse juryleden uiten zich kritisch over de gang van zaken tijdens de FEI workshop. Ze geven aan zich verder aan de LPO te zullen houden en eisen daadwerkelijk goed wetenschappelijk opgezet onderzoek over de uitwerkingen van de "rollkur" methode. Ze geven aan, dat er vanuit hun opinie geen veranderingen in de manier van beoordelen van proeven hoort te komen die afwijkt van de klassieke opvattingen en ze zijn van mening, dat ook tijdens het losrijden de regels van de LPO gehandhaavd dienen te worden. lees meer
Persmededelingen over "wetenschappelijke goedkeuring methode Anky" 5.2.2006 - FEI workshop in Lausanne
Een dorp van Potempkin
Persmededelingen en verdere rapportages van de FEI meeting zijn de deur uit.
De Nederlandse pers (ondermeer de Telegraaf) vermelden trots
1. dat er wetenschappelijk bewijs ervoor zou zijn dat LDR niet alleen niet schadelijk voor paarden zou zijn,
2. maar zelf nog bewijzen zouden existeren, dat paarden ook minder stress zouden ondervinden, die volgens deze methode getraind worden .
3. Verder werd geschreven, dat de methode wetenschappelijk goedgekeurd zou zijn.
Deze zeer vrije interpretatie strookt niet alleen niet met de uitkomst van dit meeting zoals hij door de FEI werd gepubliceerd. \ http://www.fei.ch/
De aangeboden statements moeten veel genuanceerder bekeken worden om op dit moment nog zeer voorzichtige conclusies te kunnen trekken, zoals de FEI dat ook in zijn officieel statement doet.
Een verzameling van abstracts van het meeting in Lausanne is tegenwoordig te vinden op www.dressagedirect.com:
Commentaar van de FN : Commentaar FN
Hier wordt dan ook duidelijk geconstateerd, dat zuiver en kwalitatief goed onderbouwd onderzoek nodig is om definitieve uitspraken te kunnen doen. Soortgelijk onderzoek is tegenwoordig (helaas) nog niet beschikbaar. of nog niet afgesloten.
Tevens wordt door de FEI Hyperflexion (een nieuwe term voor LDR) omschreven als een methode, waarin hals en hoofd in een positie gebracht worden, die het paard zelf niet over een langer tijdstip kan volhouden.
.....Hyperflexion of the neck is a technique of working/training to provide a degree of longitudinal flexion of the mid-region of the neck. Hyperflexion cannot be self-maintained by the horse for an extended period of time..... (bron FEI)...
Hyperflexion = excessive flexion of a limb or joint; superflexion; overflexion
flexion of a limb or part beyond its normal range
In medische context wordt hyperflexion gedefineerd als overbuiging en vooral gebruikt bij het omschrijven van traumata zoals het "zweepslag syndroom".
Misleidende berichtengeving en presentaties
De berichtenbeving tijdens en na het meeting was (zoals gebruikelijk in deze discussie) niet volledig en ook in veel punten gewoon misleidend en “zeer vrij” als niet zelf “verkeerd” in zijn interpretatie te noemen.
Een aantal gegevens uit onderzoeken (b.v. het lopend onderzoek in Zürich) , die negatief te beoordelen veranderingen in het bewegingsmechanisme van LDR gereden paarden wel omschrijven (de rug beweegt met een grotere amplitude en de achterbenen blijven naar achteren werken i.p.v. onder de massa te komen) , werden niet vermeld. Een studie in Zweden werd geciteerd, die op deze manier en met de vermeldde uitkomsten zo niet gedaan werd.
In de pers werden ook een aantal waarschuwingen door experts voor fysieke en vooral psychische uitwerkingen van LDR , die er wel opgenoemd werden gewoon niet besproken.
Verder werden zogenoemde "wetenschappelijke onderzoeken" omschreven, die in feite de kwaliteitstest voor een serieus onderzoek niet zouden halen (keuze variabelen, keuze meeting en keuze proefpersonen) . Indien men de hartfrequentie van 7 recreatiepaarden en 5 LDR getrainde Grand Prix-paarden vergelijkt en constateert, dat de rustpols sneller weer bij LDR-gereden Grand Prix paarden herstelde, dan heeft dat in eerste instantie met hun betere conditie te maken en niet daarmee, dat ze "minder stress ondervinden tijdens hun training". Eerlijk vergelijkend onderzoek had LDR en niet LDR getrainde paarden van hetzelfde trainingsniveau en een controlegroep van wel en niet LDR gewerkte vrije- tijds- paarden met elkaar vergeleken. Verder hadden de metingen wel voor, tijdens en na de trainigen plaats moeten vinden en hadden de trainingssituaties op elkaar afgestemd moeten zijn en gedocumenteerd.
Video’’s van de training werden getoond, die niet overeenkomen met wat wel tijdens het losrijden te zien valt in het openbaar. Het probleem is gewoon, dat iets anders verteld wordt dan wat daadwerkelijk gedaan wordt. En dan gaat het niet alleen om de LDR positie maar ook om gewoon "bad practice" van rijden. Zolang hierover niet eerlijk gesproken wordt blijft men in een soort irreële ruimte hangen.
In feite werd geconstateerd, dat eerlijk objectief experimenteel onderzoek nodig is en werden enkele methodes en mogelijkheden gediscuteerd en door wetenschappers voorgesteld. Van goedkeuring van de "Änky- methode "niet te spreken.
Het lijkt allemaal een beetje op een " dorpje van Potempkin " wat daar uit de kast gehaald werd om via de (vooral) Nederlandse delegatie en pers de bovengenoemde mededeling te kunnen doen.
Potempkin was een Russische politicus onder Katharina. Om haar ervan te overtuigen , dat het goed ging met de Russische buren liet hij langs haar weg enkele "dorpen" neerzetten met alleen een mooie voorkant. Erachter stonden nog de oude huizen.
De andere kant van het verhaal
Om geinteresseerde ook de andere kant van het verhaal te laten bekijken gaan wij binnenkort informaties van andere deelnemers, citaten en uitleg van statements en onze commentaar op deze "conclusies" op de homepage publiceren. Ook zullen wij de lijst van literatuur uitbreiden om publicaties van een aantal sprekers tijdens de meeting in Lausanne en andere wetenschappers en deskundigen, die daar niet gehoord werden, en die hierover ook actuele uitspraken gedaan hebben.
Los van de manier van het omgaan met onderbouwing en kritiek stoort ons zeer, dat wat er vertelt wordt over de toepassing van LDR (artikelen, trainer seminar, interviews) en de praktijk niet overeenkomen. (Er wordt een dorp van Potempkin gepresenteerd)
Binnenkort stellen wij videoopnames ter beschiking, die de daadwerkelijke praktijk van LDR laten zien, die niet overeenkomt met de omschrijving, zoals deze officieel gegeven word.
|
Citaten uit de FEI-Workshop discussie:
Vraag:
"welke extra effecten (fysiek en psychisch gezien) kan de training van het paard met LDR daadwerkelijk opleveren , die met de klassieke scholing niet te bereiken zijn?"
|
|
Antwoord Sjef Janssen: "10 gouden medailles."
|
Omgaan met LDR kritiek in de Nederlandse hippische Pers
(ingekort gepubliceerd in de Hoefslag 3 van januari 2006)
Verschillende keren ben ik zo vrij geweest mij kritisch te uiten over bepaalde trainingsmethodes en opvattingen in de dressuursport en de manier waarop de hippische pers met inhoudelijke kritiek wordt omgegaan. Dit vanuit een zorg over de ontwikkelingen m.b.t. de attitude van ruiters en het welzijn van paarden.
Ik ben na een bezoek aan het trainerseminar in Ermelo met een goed gevoel naar huis gegaan. Ik vind, dat hier een begin werd gemaakt, om de paardensportliefhebber aan de basis de kans te geven door goed te kijken, goed te luisteren en mee te denken zijn eigen mening te vormen. Daarbij werd van twee kanten voor “aanvoer van argumenten” gezorgd, zonder elkaar aan te vallen. Een zeer mooi initiatief, die hopelijk opgevolgd wordt door verdere informatiemogelijkheden voor de echt geïnteresseerde paardenvriend.
Nu is mijn gevoel weer behoorlijk aangeslagen. Ik ben gigantisch geschrokken van de manier waarop de Nederlandse paardenpers nu op de laagste instincten van mensen begint in te spelen. Na het artikel in St Georg werd op een niet zakelijke en inhoudelijke manier op deze kritiek gereageerd. Geen woord over de kritiek aan het gehele systeem van jureren, de vraag in welke richting zich de topsport heen dreigt te ontwikkelen, wat van toppaarden verwacht mag worden in de training, kritiek aan andere, zelfs Duitse ruiters en hun methodes, kritiek aan de manier waarop jonge paarden te snel in de sport versleten raken enz. Er werd alleen over “de aanval op Anky”gesproken.
In de laatste hoefslag nr 2 kan ik in de redactionele column lezen:
...."Als je het te paard niet kunt winnen, gooi je andere wapens in de strijd. De oosterburen weten dat als geen ander. Vorig jaar werd in Duitsland aan de vooravond van de Europese kampioenschap in Hagen een mediaoffensief tegen "vijand" Nederland gelanceerd. Dressuur pervers was een frontale aanval op in Nederland gangbare trainingsmethoden, die als paardonvriendelijk werden bestempeld door orthodoxe schriftgeleerde, die klassieke rijkunst uit de zeventiende eeuw als enige waarheid zien……..
Alles, wat aangehaald werd, werd uitsluitend als "dolksteek in de rug van de Nederlanders" gezien. Hier gebeurd een soort eenzijdige meningsvorming die inspeelt op het nationaal en idoolgevoel van mensen. Is dit dan geen tendentieuze berichtgeving????
Het praten in termen van “vijanden”, “tegenstanders”, “wapens” en “strijd’ of “oorlog”,lijken mij in deze discussie niet gepast. Ik kan mij nog goed herinneren, dat de Nederlandse pers en ook functionarissen in de paardensport ook wel eens andere dan inhoudelijke of hippische argumenten in de strijd gooiden en dat nog steeds doen. Hoe moeten wij dit begrijpen: “….. een wereldbekerfinale straks op Nederlandse bodem is voor Duitse deelnemers een kansloze operatie….?
In de tijd, dat Isabel Werth en Anky nek aan nek liepen in menig wedstrijd en een keer Isabel won, dan "gunde men het Anky niet" en werden de jury’s, de ruiters en “de Duitsers en hun politiek” aangevallen. Ik kan mij zelfs interviews herinneren, waar op de paarden werd afgegeven. Dan won Anky alles, en gaf men weer elke keer af op de niet winnende Duitsers. Dit gebeurde op een manier, die bij mij zeer onaangename associaties met politieke tendentieuze berichtgeving opriep, en die mij gewoon lieten schrikken. Nu komt er discussie over trainingsmethodes en de ontwikkeling van de dressuursport op gang, en nu wordt meteen weer een “vijandbeeld” gecreëerd. In paard en sport werd de tweede wereldoorlog door Johan Heins uit de kast gehaald en daar zegt niemand wat van. Een Jacob Melissen schrift haat-columns, die qua toonzetting wel overeenkomen met columns, die in de bewust aangehaalde tijd geschreven werden, maar dan door de toenmalige machthebbers. En nu de column van Ton Corbeau.
Je krijgt bijna het idee, dat je geen goede Nederlander bent als je kritiek hebt op de LDR-methode, bepaalde ontwikkelingen in de paardensport of Nederlandse ruiters. Op deze manier kan je elk initiatief tot inhoudelijke discussie in belang van paarden en meedenken kapot maken. Want waar zulke emoties aangehaald worden kunnen mensen niet meer normaal denken.
Nederland doet nationaal en internationaal netzo mee aan de “paardensportpolitiek”. Alleen, zodra het in ons voordeel uitpakt (kür op muziek komt in het wereldcup-programma, bepaalde posities worden door Nederlanders bezet) dan is dat in orde. Begint zich iets tegen de interesses te ontwikkelen, dan is het plotseling niet meer OK. In tegenstelling tot de buitenlandse paardenpers, die niet gecensureerd word door hetzelfde clubje mensen, zijn er binnen de Nederlandse Paardenpers en Paardenpolitiek zeer duidelijke regelingen getroffen, wat er wel of niet gepubliceerd mag worden en welk taalgebruik er aangehouden dient te worden.
Ik begin langzamerhand het respect te verliezen voor mensen, die ervoor moeten zorgen, dat de sport een mensverbindende en paardvriendelijke bezigheid moet blijven. En het begint mij angstig te maken, dat alleen maar eenzijdig geïnformeerd wordt, critici niet aan het woord komen en op de laagste instincten ingespeeld wordt.
Sport hoort een volkverbindende activiteit te zijn. Hier moet niet met haat en nijd gewerkt worden. Ikzelf kom uit Oostenrijk – een skiland per uitsteek. Ik heb daar de sportieve strijd tussen de Fransen en de Oostenrijkers en daarna de Duitsers en de Oostenrijkers meegemaakt. In de pers en door de sporters zelf werd er zeer op gelet dat soortgelijke uitingen absoluut niet plaats vonden. Sport moest sport blijven, want de tijden van “op elkaar’s nationaliteit afgeven” waren nog vers in herinnering.
Wij weten allemaal nog, dat enkele jaren geleden half Nederland geschokt was, toen jonge voetbalfans, die de oorlog niet meegemaakt hadden, geïnterviewd werden over hun mening over “de Duitsers”. Het was toen schokkend, wat propaganda en een niet sportief nationalisme in de breedtesport kon doen. Het is belangrijk, dat dit niet in de paardensport gebeurd.
Een eerlijke discussie over verschillende trainingsmethodes in relatie tot het welzijn van het paard en de attitude van de ruiters moet niet uit de weg gegaan worden door chauvinistische gevoelens te koesteren.
Dat dit kennelijk niet mogelijk is is een treurige conclusie voor veel paarden(sport)vrienden en mensen, die op een sportieve en respectvolle manier met paarden en mensen werken. Dat is gelukkig een groter groepje dan men denkt, en allemaal lezen zij de hippische pers.
Al met al denk ik, dat deze situatie enigszins angstaanjagend is voor zowel paard als mens en daarom moeten deze mensen ook de kans krijgen om te reageren.
Dr.Ulrike Thiel
28.december 2005
Gisteren, 28 december 2005 bereikte ons een e-mail van de Heer Janssen, waarin hij met juridische stappen tegen mij en mijn website dreigt, indien ik verder zou gaan met het publiceren van , volgens hem, leugens of het openbaar maken van confronterende foto’s en films. Hij wees mij erop, dat hij portret en naamsrechten zou bezitten van Anky en Salinero.
Mijn motivatie heb ik duidelijk weergegeven op deze site (zie mijn Motivatie). De foto;’s, die ik publiceer zijn allen genomen tijdens openlijke optredens van de desbetreffende ruiters en worden met toestemming van de auteurs gepubliceerd.
Ik wens niemand te beledigen of te kwetsen, maar ben ook niet bereid mijn activiteiten te staken, omdat nu voor de hoeveelste keer juridische stappen door de Heer Janssen aangedreigd of genomen worden tegen mensen, die keurig voorgebrachte kritiek op een manier van rijden en de consequenties daarvan voor de paardensport hebben, voor die hij en een aantal andere ruiters openlijk uitkomen.
Indien iemand in het openbaar interesse staat en ook op andere terreinen daarvan gebruik maakt, en voor zijn eigen visie opkomt, lijkt het mij ook vanzelfsprekend, dat kritiek aan deze visie of een propageerde methode openbaar uitgedragen zou mogen worden. Dit des te meer, omdat de Heer Janssen zelf in zijn openbare uitlatingen tegenover de pers en in eigen koloms niet schroomde en schroomt, om mensen (juryleden, concurrenten, paarden van concurrenten, critici, journalisten…..) behoorlijk aan te vallen op een vaak uitermate kwetsende en soms beledigende – zeker niet niveauvolle - manier. Ik heb nog de Heer Janssen, noch Mevrouw van Grunsven aangevallen, De Heer Janssen heeft ervoor gekozen mij in een e-mail tot houden van mijn mond te willen “veroordelen”. Een poging van mij tot een zakelijke discussie te komen, eindigde in een vicieuze cirkel. (zie e-mail discussie met Sjef Janssen n.a. van dit artikel) .
Ik kan nu alleen een ding doen de Heer Janssen persoonlijk citeren uit zijn e-mail wisseling met mij:
.....Ik vind het daardoor een beetje kinderachtig worden. Een mooi Nederlands spreekwoord is daarom hier zo mooi van toepassing, nl, VEEG EERST VOOR JE EIGEN DEUR!!!......
Oproep aan de pers en de paardenvrienden:
(zie ook Mijn Motivatie)
Kijk goed denk zelf na en wees kritisch !!
De zogenoemde LDR Methode
Deze brief is verzonden aan de redacties van de Nederlandse paardenbladen en de KNHS eind december 2005. Er is tot op heden geen reactie van een van de geadresseerden geweest. Wel heeft ons onmiddellijk na de verzending een e-mail van de Heer Janssen bereikt (Reactie Sjef Janssen)
Soerendonk, vrijdag 16 december 2005
Betreft:
De laatste artikelen over de LDR- Methode (ondermeer hoefslag van 8 december)
Geachte redactie
Ik moet reageren op de laatste persberichten over de zogenoemde LDR methode. Deze reactie zal vrij direct overkomen, maar ik wil geen “blad voor de mond” nemen en vind dat na jaren van voorzichtige en beschaafde pogingen tot een open discussie te komen nu eindelijk duidelijke taal nodig is .lees meer Ik ben ook ten aller tijden bereid mijn stellingen te onderbouwen en ook direct met betrokkenen te discussiëren. En ik ben zeker de enige niet, die de uitwerkingen van deze methode op het paardenwelzijn en de attitude van de ruiters in de paardensport met zorg bekijkt. Waar blijven de argumenten, stellingen en discussiebijdragen van al deze mensen?
Het wordt tijd dat er ook ruimte wordt gegeven aan kritische stemmen en hun argumenten. Een echte reactie op vragen, duidelijke antwoorden en faire discussie waar ook op tegenargumenten wordt ingegaan ben ik tot op heden nog niet tegengekomen in de Nederlandse paardenpers, wel in diverse discussiefora op internet en in de buitenlandse hippische bladen. Dit thema wordt in Nederland nooit gezien als een openbare discussie die als wederzijdse debat tehuis hoort in vakbladen, zodat de lezer zelf instaat is een beeld te vormen n.a.v. pro maar ook de contra-argumenten. Jammer dat dit tot op heden niet gebeurd!
Dat, wat ik in de Nederlandse pers lees over de zogenoemde “LDR methode” (in het buitenland als Rollkur omschreven) en wat in de desbetreffende artikelen besproken wordt raakt de kern van de zaak niet. Er wordt steeds om een aantal feiten heen gepraat met ”Rücksicht” op topruiters en machtpolitieke constellaties ondermeer om “de topsport” en de daarmee gemoeide economische interesses niet te schaden. Daarom ontstaat helaas geen open en eerlijke discussie. Argumenten van critici worden niet gehoord of weggewerkt onder het mom van nijd, jaloezie of onkunde. Inhoudelijk wordt er nooit op ingegaan. Waarom niet een keer beide visies naast elkaar leggen en wederzijds vragen en argumenten direct in de discussie brengen ? Ligt het zo gevoelig of gaan economische interesses voor de optimale informatie van de paardenliefhebber, die recht heeft op objectieve (en niet alleen eenzijdige) berichtgeving?????
Geen objectieve berichtgeving
De kern van de zaak is, dat deze “methode” -indien consequent gebruikt (zoals ik dat met eigen ogen niet alleen bij de topsporters maar ook bij veel sporters aan de basis heb moeten zien) de paarden degradeert tot machientjes, waarvan verwacht wordt, dat ze onder moeilijke psychische en fysieke omstandigheden (die ver van de natuurlijke bewegingsmechanismen te zoeken zijn) tegen hun natuur in letterlijk en figuurlijk als een computer reageren. Deze paarden zijn gedwongen zich tijdelijk (zoals een misbruikt kind dat doet) met deze situatie te arrangeren. Die paarden, die dat niet (meer) doen zien wij over een tijdje ook niet meer terug, maar hierover wordt niet gesproken. De lichaamsuitdrukking en bewegingen van deze paarden spreken voor zich. Helaas is blijkbaar bijna niemand (?) in staat deze taal te begrijpen of durft dit (voor welke redenen dan ook) niet in het openbaar uit te spreken. Dit gebeurt wel in talloze discussiefora, op internetpagina’s en de buitenlandse paardenpers. Omdat deze discussie leeft hoort hij toch ook tehuis in de literatuur die de paardenliefhebber objectief hoort te informeren.
Ik heb tot op heden geen echte systematische en doorgeargumenteerde omschrijving van de LDR methode als methode van A-Z terug kunnen vinden en nog nooit een bijdrage van een criticus van deze methode
.
Enkele nooit besproken kritiekpunten
Bij het consequent toepassen van de DLR of Rollkur-methode (die steeds weer in de geschiedenis van de paardensport ergens op komt duiken) wordt tegen alle fysieke psychische, sportfysiologische, ethologische en ethische randvoorwaarden van de rijkunst gezondigd. Om enkele uitwerkingen op het welzijn van het paard te noemen: De paarden (als vluchtdieren) kunnen niet meer zien waar ze heengaan, hun balanceerstang wordt hun ontnomen, ze worden doelgericht uit evenwicht gebracht. Hun mond wordt door de verkeerd gebruikte stang beschadigd, hun nekband onfysiologisch over-rekt , hun luchtpijp afgekneld en ze worden systematisch onder stress gebracht. In andere landen valt daarom het bijtomen van het paard ver achter de loodlijn voor een langer tijdsstip zelf onder het wet van dierenmishandeling.
Voorbeeldfunctie topsport
Een ander punt van zorg is het effect van de voorbeelden uit de topsport op de basis. Kort geleden kon ik in een verenigingsles de uitwerkingen van het toepassen van deze methode in de basis van dichtbij bestuderen. Ruiters die achterover en zijwaarts verbogen op het paard hangen. Hem met de neus in de zogenoemde (verkeerd begrepen) nageefgelijkheid trekken en (indien het paard zijn achterhand stijf nasleept omdat het fysiek niet anders kan vanwege de door de over-bogen nek veroorzaakte blokkade in de lendenen) elke keer weer een schop met het been verkopen die met een “hulp” niets te maken heeft. Paarden die permanent zo kort en over-bogen gereden worden, dat ze zichtbaar pijn in hun nek en last van blokkades hebben, die duidelijk door de ruiter en de methode veroorzaakt i.p.v. weggehaald worden. Zij worden dan wel eens via klopjes op de aangespannen en over-bogen hals “beloond” maar uitrekken mogen ze over meer dan 50 minuten niet. En is de “training” voorbij, dan mogen ze nog steeds niet eindelijk uitrekken, nee, dan worden ze nog naar alle kanten zodanig verbogen, dat hun atlas en draaier en de daaromheen zich bevindende nekband pijn doen. “Flexen” wordt dat dan in de desbetreffende kringen genoemd.
Niet voor iedere ruiter:
Natuurlijk zal meteen weer geargumenteerd worden, dat deze “methode” alleen in de handen
van de topruiters met veel gevoel en kennis van zaken hoort. Hierover kan ik alleen zeggen, dat ik foto’s en videobanden bestudeerd heb van onze tegenwoordige idolen in de topsport en subtop, die deze methode toepassen en zelf met mijn ogen gezien heb. Wat ik daar heb gezien had ook niets te maken met “verkeerd toepassen” van deze “methode”, want het ging om mensen die deze methode ook uitdrukkelijk propageren en aan hun leerlingen doorgeven.
Wat ik daar gezien heb heeft niets met “vertrouwen winnen” of “zich in het paard verplaatsen” te maken. Daar staan ruiters in de beugels, leunen achterover, trekken het paard met de stang (!!!) in elkaar. Trekken, schoppen en trekken vervolgens weer om de paarden “vlug aan het been te maken”. Probeert het paard onder gebruik van de laatste lichamelijke mogelijkheden te protesteren, dan wordt hij helemaal in elkaar getrokken en nog een keer verder verbogen. Hij heeft geen enkele kans. (zie Learned Helplessness)
Voor een paard maakt het niets uit of hem dat door Pietje Buurman of een topruiter wordt aangedaan. Ik denk, dat het nu ook in Nederland de tijd is duidelijke taal te spreken. Mijn observaties kan ik ook door foto- en videomateriaal onderbouwen.
Verdere ontwikkeling van de klassieke rijkunst(?)
Het heeft met de natuur van het paard en de “verdere ontwikkeling van de klassieke rijkunst” niets te maken, indien paarden in onfysiologische lichaamsposities gebracht hun lichaam op een manier moeten gebruiken, waarvoor het lichaam niet is gemaakt .De weerstand, die tijdens het zogenoemde “wegwerken van zogenoemde blokkades” wordt ondervonden heeft hiermee te maken. De klassieke rijkunst in zijn zuivere (ideale) vorm (ontwikkeling van de natuurlijke aanleg van het paard) en de scala van de dressuuropleiding als basis van de FEI paardensport houdt hiermee rekening. Hij eist alleen lichaamshoudingen en trainingsoefeningen, die het paard daarin ondersteunen om ook onder het gewicht van de
ruiter geen schade op te lopen en zijn eigen natuurlijk potentiaal verder te kunnen ontwikkelen.. Daarbij oriënteert hij zich op het natuurlijk bewegingsmechanisme en ook de natuurlijke lichaamsuitdrukking en psychomotoriek van het paard, omdat een paard in zijn lichaamsuitdrukking zijn bevindingen direct uit. Met andere worden”hoe een paard zich beweegt zo voelt hij zich” en andersom “hoe hij bewogen wordt zo moet hij zich voelen”.
Trainingstechnische argumenten:
Trainingsfysiologisch is het complete nonsens om verzamelende oefeningen met de neus op de borst en weggedrukte lendenpartij in een veel te hoog tempo te rijden. Ook heeft het geen
enkel trainingsfysiologisch nut om de halswervelkolom zodanig te verbuigen, dat het paard tijdens inspanning (!!!!) de spieren en de nekband op een onfysiologische manier overbelast. Ook heeft het geen nut om spierpartijen te trainen, die in feite geen onderdeel van de fysiologische bewegingen zijn (b.v. onderhalsspieren) . Het heeft geen enkele trainingsfysiologische nut om het paardenhoofd tegen de beweging in te fixeren (en daardoor te blokkeren in het doorvloeien van de beweging) . Het enige nut van soortgelijke “oefeningen” is daarin te zoeken, dat het de paarden in de training zo moeilijk gemaakt wordt, dat het lopen van een dressuurproef in de normale houding dan een “makkie” wordt. (Dit wordt ook door de desbetreffende ruiters in interviews bevestigd). Durchlässigheit wordt verward met ingeknikt en “nageven” op de starre hand en aan de hulpen staan met schrikreacties op het been..
Kijk eens goed en denk eens zelf kritisch
Ik roep de Nederlandse paardenpers maar vooral de serieuze paardenvrienden, ruiters en ook verantwoordelijken in de sportorganisaties op om eindelijk zelf te beginnen te kijken wat de
desbetreffend gereden paarden ons laten zien aan spanning, on-welzijn en stress in hun ogen, bezweten lichamen, ademhaling, in hun schrikreacties op de “ruiterhulpen” en hun soms vertwijfelde pogingen mede te delen hoe het daadwerkelijk met hen gaat. Ik verzoek hen te kijken naar die paarden, die dat niet volhouden en van het toneel verdwijnen. Ik verzoek ze ook te kijken naar de paarden, die wel in harmonie met zich en hun ruiter bewegen en psychisch en fysiek in evenwicht (alleen wat minder spectaculair) zijn.
Diegenen, die echt bereid zijn “zich in het paard te verplaatsen” worden hierbij opgeroepen. Begin kritisch te kijken en lees ook alles, wat er over geschreven wordt kritisch, denk zelf goed over de logica na en ga hierover in discussie. Kijk goed en denk vooral zelf na en laat je niet steeds weer zand in de ogen strooien door mooie kreten en formuleringen achter die alleen een interesse staat: het paard zijn persoonlijkheid te ontnemen en tot een
reactiecomputer te maken, waar je een knopje indrukt drukt en dan - een op een - een reactie voor terugkrijgt. Paardrijden is gelukkig veel complexer en heeft met wederzijdse communicatie en open staan voor elkaar en respect van beide partners te maken.
Ik heb twee artikelen bijgesloten, die in het buitenland zijn gepubliceerd. Zal de Nederlandse pers ook aandurven de daar opgenoemde punten in het openbaar een keer aan te raken Verder heb ik enkele foto’s afkomstig uit videofilms die ik zelf heb gemaakt bijgesloten die voor zichzelf spreken. Ik kan goed begrijpen, dat het voor een journalist niet goed mogelijk is “hoofdadverteerders” “aan te vallen”. Maar zou de Nederlandse paardenpers wel of niet bereid zijn ruimte voor een faire discussie te maken, waarin niet alleen steeds dezelfde voorstanders van de LDR methode aan het word zijn, maar ook serieuze critici, erbij betrokken worden?
Hoogachtend
Dr.Ulrike Thiel
namens veel kritische paarden(sport) vrienden, die er ook nog zijn, maar die zich niet terug kunnen vinden in de berichtgeving
Gezien de discussie leeft en weinig aan kritische argumenten in der hippische pers gepubliceerd worden zullen wij op deze page materiaal en argumenten publiceren:
Binnenkort op deze homepage
- Visie en motivatie auteur meer
- Discussie van stellingen DLR lees meer
- Vergelijking concept DLR klassieke rijkunst lees meer
- Veelgestelde vragen
- Wat leeft in de basis?
- Bewegingsanalyse klassiek en DLR getrainde paarden
- Ontwikkelingen in de dressuursport
- Wat kan de wetenschap wel of niet doen?
- Controle- samenwerking- learned helplessness lees meer
- Historische aspecten van de DLR methode lees meer
In het Duitse paardenblad St Georg werd enkele maanden geleden een discussie geopend over het welzijn van topsportpaarden in de dressuur. Artikel St.Georg. Ulrike Thiel heeft een inhoudelijke bijdrage aan deze discussie geleverd die nu in 2 artikelen in december 2005 gepubliceerd zijn.
Over de psychische uitwerkingen van bepaalde trainingsmethodes op het paard
Onder druk gezet : over verschillende methodes om een paard goed te laten functioneren. Ondermeer het learned helplessness syndroom.



Klick op de pagina voor presentatie als pop up, wacht het teken voor vergroten (in de hoek rechts onder) af en bepaal het leesformaat
Hoe herken je of je paard zich goed voelt?
Beweging, instinct en gevoel zitten bij een paard zeer dicht bij elkaar. Enkele gedachten erover hoe een paard zich voelt indien hij goed of minder goed gereden wordt. Daarbij wordt aandacht geschonken aan de psychologische effecten van bepaalde trainingsmethodes




Reactie op de mails van Sjef Janssen
Voor de volledige e-mail wisseling zie Reactie Sjef Janssen
Geachte Meneer Janssen,
Dank voor Uw antwoord, die ik in goede orde heb ontvangen.
Samenvattend en afsluitend concludeer ik uit uw antwoord het volgende:
Uit onze e-mail discussie blijkt, dat wij het m.b.t. een aantal punten beiden helemaal eens zijn. Dit is al heel wat en blijkbaar leidt communicatie wel tot beter wederzijds begrijp op sommige punten.
Ik zal ook niet uitgebreid antwoorden maar wil alleen duidelijk maken waarmee ik nog steeds moeite heb:
Wat mijn kritiek aan de LDR methode (als geheel of onderdelen daarvan) betreft werpt U mij voor, dat ik of op persoonlijke titel of vanwege onvoldoende informatie niet genoeg afweet om hierover te kunnen oordelen. Desondanks bent U helaas niet bereid mij verder te helpen door publicaties op te noemen, waarin ik het gehele verhaal vanuit een door U geautoriseerde bron zou kunnen bestuderen. Ik heb al mijn bereidheid duidelijk gemaakt mijn momentele standpunt met aller plezier te willen toetsen, indien ik over authentiek materiaal zou beschikken. Zo kan ik helaas mijn standpunt alleen opgrond van observaties en dat wat ik tot op heden heb kunnen betrekken bij mijn meningsvorming onderbouwen. Dit vindt U weer onvoldoende, en dan blijft dit een vicieuze cirkel.
Indien U aan zou geven waar geïnteresseerden hun informatie over de LDR methode zwart op wit kunnen nalezen, zouden veel van de critici en ook alle geïnteresseerden paardensportvrienden, (die zich niet eens Per Se “tegenstanders” zouden willen laten noemen) hierbij gebaat zijn, en de algemene discussie hierdoor op een zakelijke en minder geloofsovertuigingachtige manier gevoerd worden, Dit zou ook veel misbruik door kennelijk verkeerde imitatie, over die wij kennelijk beiden niet gelukkig zijn voorkomen.
Hoogachtend
Ulrike Thiel
Tegenspreken mag
Voor verdere discussie van de stellingen LDR lees meer
Vergelijking met de klassieke leer (reitlehre)
Moeilijk in de vergelijking tussen de klassieke leer/reitlehre en de LDR/rollkur-methode is, dat het niet mogelijk is een “handleiding” of geautoriseerde omschrijving van de LDR/rollkur-methode paarden af te richten en te trainen te kunnen vinden. In de klassieke leer zijn niet alleen maar door de eeuwen heen, maar ook
actueel veel standaardschriften verkrijgbaar (onder meer in de . Richtlinien Reiten Fahren FN, die tegenwoordig als “Paaardrijden, basisopleiding voor ruiter en paard ook ingang heeft gevonden in de Nederlandse instructeuropleidingen KNHS en Helicon en in onderdelen van het wedstrijdreglement KNHS, FEI). In deze uitgebreide literatuur kan de geïnteresseerde de gehele logica maar ook filosofie van de klassieke leer terugvinden Hij kan er zo diep induiken als hij wil. Door de verschillende auteurs uit de verschillende landen en tijden wordt een sluitend in elkaar zittend logisch verhaal verteld. Afgezien van enkele publicaties van zogenoemde hedendaagse of oudere “klassieke meesters”, die bij nadere inzicht zich zelf ontmaskeren als niet bij het klassieke verhaal passend.
Documentatie LDR/rollkur methode
Voor de LDR methode bestaat een soortgelijke documentatie niet. Je moet het doen met interviews, citaten uit diverse hippische bladen of notulen van clinics. Verbazingwekkend is wel, dat deze methode – of onderdelen en varianten daarvan wel terug te vinden vallen in diverse historische boeken. Kennelijk is hij zo nieuw niet en kan de “uitvinder” , Men Janssen hier geen copyright voor beamen. In de geschiedenis van de rijkunst en de hedendaagse paardensport kan men hierover veel lezen en terugvinden, indien men een beetje op zoek gaat. En ook de meeste argumenten tegen deze vormen van africhting of training zijn al eerder opgeschreven. Dus ook voor mijn commentaar claim ik geen “Urheberrecht”
Beoordeling van ruitergedrag:
Indien je vanuit een klassiek achtergrond naar ruiters kijkt, dan kan je beoordelen, wat het einddoel is en of de ruiter op de goede weg is, ook kan hij het einddoel nooit met 100 % perfectie bereiken. Je kan zien of iemand correct werkt of niet en - indien iets (nog) niet lukt of dat komt omdat hij het wel probeert maar nog niet kan, of omdat hij het niet correct doet. Dan kan het zijn, omdat hij het niet heeft begrepen, of omdat hij een fout heeft gemaakt.
Bij de LDR methode lukt mij dat gewoon niet. Wat, van de dingen, die ik zie gebeuren is nu "volgens het LDR boekje" en wat niet. Hiermee heb ik erg veel moeite.
Wetenschappelijke bewijzen van schade of baat van LDR voor de paarden
Wetenschappelijke bewijzen uit doelgericht onderzoek zijn in principe op het moment niet aan de orde (Ik zal in mijn argumentatie ook nog erop ingaan wat de wetenschap wel of niet
kan onderzoeken of “bewijzen” in deze problematiek)
Maar ik hoef – eerlik gezegd – ook niet af te wachten totdat een postmortaal sectieonderzoek aan n= 1000 rodeopaarden gepubliceerd wordt, waarin gekeken werd, of de praktijk van het afknijpen van hun ballen een blijvend effect op hun lichaamsstructuren had, die bij wilde
mustangs niet voorkomt. Ik ben er vel op tegen, omdat ik gewoon de uitwerking op de paarden aan hun gedrag en lichaamsuitdrukking kan waarnemen. En dan heb ik het alleen in de minuten, die zij met afgeknepen ballen moeten rondbokken. Deze paar minuten zijn – in mijn visie – al te veel aan bewust toegediende kwalen voor een twijfelachtige spektakel. Ik hoop, dat dressuurvrienden mij deze vergelijking zullen vergeven. Als ik de lichaamsuitdrukking van LDR gereden paarden vergelijk met diegene van een volgens de klassieke richtlijnen opgeleid en gereden paard, dan hoef ik hiervoor geen wetenschappelijke bewijzen te hebben, om aan te kunnen geven wie zich "happy" voelt.
Detectivewerk doen
Dus op het moment moet je het hebben van observatie, deductie redenatie en gewoon met eigen ogen kijken oren luisteren en de boerenverstand denken
- de theorie en logica van de LDR-methode logisch doornemen
- deze vergelijken met de theorie van de klassieke leer
- de beweringen nader onderzoeken
- de consequenties van deze methode op de paarden met open ogen en oren bekijken
- de consequenties van het officieel toepassen van deze methode op de ontwikkeling van de paardensport (logisch) redeneren
En dan zijn wij al een heel eind. En indien wij dan nog denken, dat wij kunnen wachten totdat wetenschappelijk bewezen wordt of DLR de paarden bevordert of benadeeld, dan lijkt mij dat sterk. Maar ik wil mijn eigen en U conclusies niet voor zijn. Laat ons gezamenlijk alles doorlopen: wat in de literatuur neuzen, wat video of beeldmateriaal bekijken, op internet opzoeken, luisteren, wat er vertelt wordt, kennis uit de anatomie, gedragsleer, veterinairkunde, leerpsychologie en trainingsleer erbij halen.
Zou het niet om het paardenwelzijn gaan, dat ik persoonlijk toch ernstig bedreigd zie, dan zou je het best wel een “spannende”ontdekkingsreis en detectivewerk kunnen noemen.
- Visie en motivatie auteur meer
- Discussie van stellingen DLR lees meer
- Vergelijking concept DLR klassieke rijkunst lees meer
- Veelgestelde vragen
- Wat leeft in de basis?
- Bewegingsanalyse klassiek en DLR getrainde paarden
- Ontwikkelingen in de dressuursport
- Wat kan de wetenschap wel of niet doen?
- Controle- samenwerking- learned helplessness lees meer
Praatjes vullen wel eens gaatjes
De momentele discussie is gekenmerkt door veel misverstanden en onduidelijkheden “wat nu wie bedoeld indien hij over wat praat” . In het bijzonder zijn het opvattingen van aanleuning, ruggebruik, laag en rond, voorwaarts neerwaarts instellen, enz..
Ulrike Thiel wil hier een bijdrage leveren om hier meer duidelijkheid te scheppen en een aantal definities en omschrijvingen uit de klassieke leer (Klassieke rijkunst, Reitlehre, FEI dressage rules en KNHS richtlijnen) en zal ook op stellingen van LDR-Rollkur vertegenwoordigers ingaan.
Dit betreft een “groeiende pagina”die gaande weg aangevuld wordt.
Indien mensen, publicaties of andere bronnen geciteerd worden, dan zal aan het eind van de column duidelijk zijn opgegeven war deze informatie vandaan komt
- Waarom al dat gedoe met de loodlijn?
- Verschillende vormen van aanleuning
- De klassieke vorm van laag rijden
- Wat is gebruiken van de rug
- Volgens de klassieke leer
- Volgens de LDR opvatting
- Hoe word en rug en achterbeen gebruikt in LDR en klassieke school
- Bewegingsmechanismen klassiek en LDR
- De natuur van het paard volgens de klassieke leer en LDR
- Leerpsychologie paard klassiek en LDR
- Enkele trainingstechnische aspecten klassiek en LDR
- Het verhaal van de trainings- en de wedstrijdhouding in LDR
- Stellingen LDR en commentaar
- Wat is dan LDR eigenlijk?
- Wat beoogd LDR ?
- Waarom is LDR “successvol”?
- Waarom LDR niet met klassiek door een deur kan.
Voor literatuur, links en de verder steeds bijgewerkte discussie met nieuw materiaal:
Alle links passend bij dit onderwerp:
Intro
Intro
Intro English
PMTV
Boek
Seminar PMTV
Deutsch Intro
Ulrike Thiel
Möglichkeiten
Ausbildung
Buchbesprechung
Seminare
Programm Seminar
Kurse
Workshops und Kurse
Concept
Concept
Werkvormen
De Methode
Voor wie ?
Hippische Filosofie
FEI reglement
Onze mening
Discussie LDR
Reactie Sjef Janssen
Links
Literatuur
Bronvermelding
Artikel St.Georg
Reacties artikel
DRV statement
Commentaar FN
Mijn Motivatie
Tegenspreken mag
Uitleg
Beide opvattingen
LDR geschiedenis
De loodlijn
Durchlässigkeit
Learned Helplessness
FEI report
FEI report
Commentaar beroepsru
Oproep
DVD beschikbaar
Videoanalyse
Videoanalyse
Videoanalyse
DVD English
DVD Nederlands
Comments
Comments
forced helplessness
Klassieke rijkunst
Hip.Sportpsychologie
Onafhankelijke Zit
Werken aan de longe
Equitherapie
Functie paard
Geschiedenis
Vormen
Pedagogisch
Lichaamsgericht
Psychotherapie
Het PMTV-Modell
DVD
Aanbod
Aanbod
x Zoek per Doelgroep
De Paardenliefhebber
De Recreatieruiter
De Wedstrijdruiter
De Instructeur
De Equitherapeut
De Client
De Manager
x Zoek per Thema
*T Zelfervaring
*T Angstbegeleiding
*T Onafhankel.zit
*T Harmonie
*T Sportpsychologie
*T Longeren
*T Equitherapie
x Zoek per Werkvorm
* Workshops
* Cursussen
*Opleidingen
*Teambuilding
*Clinics
*cl.angst
*Voordrachten
*Opl.Equitherapie
*Curs. Workshops
*Opl.HippoCoach
Opl. HippoCoach
Individuele Begeleid
Leertraject
Zitcorrectie
Angst en Spanning
Longerern
Prestatie
Begel.Combinatie
Analyse Harmonie
Coaching Instructeur
Analyse beweging paa
Equitherapie
Equith voor kinderen
Equith voor volw.
OPV
PMTV
*psychotherapie
Psychotherapie
*zelfervaring
*supervisie
*orthoped.voltigeren
*projectontwikkeling
*clinics
*angstbegeleiding
*psychosociale begel
Opl.Equitherapie
Opleiding SHP-E
Opleiding 2010 11
Antwoordformulier
Bijscholingen
Toelatingseisen
Kosten
Organisatie
Stageplaatsen
Algemene voorwaarden
Reactieformulieren
Symposium harmonie
Overzicht
Symposia
Aanbieding
Extern
Agenda
Agenda
Alg.Voorwaarden
Verzekering
Nieuwsbrieven
Bijscholing SHP-E(NL
Nieuws
Nieuws 2007-2008
Nieuws 2005-2006
DOHK
Basel 2006
Voltigeleiderexamen
Module Klüwer
Nieuwsbrief okt 2006
examen Equitherapie
Congresbijdrage
Nieuwsbrief nov06
INterviewPferdesport
Seminar Xenophon
examens 2008
De Paarden
De Paarden
De Persoon
De Persoon
In het Kort
Dankbetuig
Homo Equitabilis
The person
Boeken etc
Boeken etc
Beter Paardrijden
Over het boek 1
Over het boek 2
DVD
Clinic
Boek Psychotherapie
Aanbev. literatuur
Publicaties
Boek Psyche
Referenties
Referenties
Persberichten
Citaten
Equitherapie
Client Stefan
Stal Van Baalen
actueel commentaar
Leerlingen Cursisten
Zit-Angsttraject
Evaluatie zitlessen
Een 50 plusser
Bang na ongeluk
Zitverbetering
Shyrley van der Meer
zitworkshop
Stakend paard
Studenten Equitherap
Publicaties
Stagiaires
Paardenmanagement
Diermanagement
Afstuderen
Psychologie
HBO psychologie
Paardenhouderij
Paardenmanagement 2
Contact
Contact
Route
Hotels
Mailinglijst
Gastenboek
Aanmelden
Cursussen online
Cursussen post/fax
Aanmelden stage
Opl. HippoCoach onli
Opl.Equitherap. post
Opl.Equith. online
Registration Form
Reactieformulieren
Informatie opvragen
Afmelden Nieuwsbrief
Symposium Harmonie, Balans, Wellness en Sport
Bestellen DVDs Hyper
My personal comment
Links
Links