De leermethode van HippoCampus

Denken, voelen en de psychomotoriek in de paardensport

• Kan je ruitergevoel leren?
• Kan je met het paard ook psychisch beter in balans komen?
• Paardrijden vindt ook voor een groot gedeelte "tussen de oren" plaats!
• Paardrijden is een complexe psychomotorische bezigheid.

De weg naar een effectieve instructie

Dr. Ulrike Thiel heeft ruim 10 jaar toegepast wetenschappelijk onderzoek gedaan naar menselijke leerprocessen en effectieve manieren om deze te bevorderen. In haar eigen ruitercarrière werd zij regelmatig geconfronteerd met leermethoden die een goed leerproces eerder in de weg stonden dan dat ze hielpen. Vanuit haar beroepsmatige achtergrond besloot zij zich nader te verdiepen in het leerproces van het paardrijden.

Zij concludeerde dat veel ruiters opgroeien met misverstanden. Soms wordt er enorm veel energie en tijd in het rijden gestopt, maar blijft de vooruitgang uit en ontstaat er frustratie. Vanuit haar eigen ervaring en haar functie als psychotherapeut kon Ulrike zich uitstekend verplaatsen in deze ruiters – evenals in de problematiek van de paarden waarmee zij werkten.

Hierdoor besloot zij een doelgerichte, effectieve vorm van instructie te ontwikkelen waarin misverstanden en frustraties bij het paardrijden effectief worden voorkomen.

Klassieke rijkunst ontmoet sportwetenschap

De klassieke rijkunst met haar beproefde wetten en systematiek voor het bewegen met het paard vormt de basis. Sportwetenschappen, technische ondersteuning, equitherapie en de theorie van Feldenkrais brengen hier psychologische diepgang in.

Ulrike leert haar leerlingen te begrijpen wat er in het paard omgaat en hoe de bewegingsdialoog door hun viervoetige partner wordt beleefd. Gerichte oefeningen helpen het lichaamsgevoel te verbeteren en open te staan voor signalen uit het eigen lichaam en dat van het paard, waardoor harmonie in de beweging ontstaat.

Voor de ruiter helpt de sportpsychologische aanpak om het ruitergevoel doelmatig te verbeteren, zodat denken, voelen en doen naadloos worden geïntegreerd.

Beter paardrijden door inzicht, niet door 'kilometers maken'

Paardrijden leer je niet uitsluitend door kilometers te maken. Om prettig te rijden is een samenspel van zintuigen, lichaam en geest vereist. Pas vanuit de combinatie van begrijpen waarom iets zo moet, aanvoelen hoe het moet, en snappen wat er gevraagd wordt, ontwikkelt een ruiter zich tot een zelfstandig denkende partner.

Dat sommige ruiters jarenlang tobben met hun zit en hulpengeving, komt vaak doordat in het basisleerproces fundamentele misverstanden niet werden onderkend en er niet methodisch in opbouwende stappen werd gewerkt. Veel getalenteerde ruiters kunnen hun paard daardoor niet optimaal ondersteunen in de gezamenlijke training.

Voor ruiters, instructeurs en trainers

HippoCampus wil beginnende én gevorderde ruiters en instructeurs kennis laten maken met een effectieve methode om de basis van technische vaardigheden, begrip en gevoel zonder misverstanden te verwerven. Zo krijg je handvatten om je paard te transformeren tot je ware "danspartner".

De methodes en de actuele klassieke aanpak

De klassieke aanpak – zoals te zien in de Spaanse Rijschool – waarbij zwaar wordt geïnvesteerd in een goede, onafhankelijke zit en hulpengeving aan de basis, is nog steeds de meest succesvolle. Aangevuld met inzichten uit de hippische sportpsychologie, sportfysiologie en trainingsleer verloopt het leerproces vandaag de dag echter aanzienlijk duidelijker en effectiever.

Wel blijft respect voor de persoonlijkheid en het werken conform de natuur van het paard een onwrikbare ethische eis (die ook in het FEI-reglement is verankerd). Bij de op HippoCampus gebruikte methode is het klassieke streven naar een optimale ontwikkeling van het paard vanuit zijn natuurlijke eigenschappen altijd het hoofddoel – voor zowel de sportieve ruiter, de wedstrijdruiter als de bewuste recreatieruiter.