Het succes van equitherapie is, net als in de psychotherapie, sterk afhankelijk van het ontstaan van een positieve, stabiele en uitgebalanceerde relatie tussen cliënt en therapeut – in dit geval specifiek binnen de driehoek: therapeut, cliënt en paard.
De relatiedriehoek symboliseert de bouwstenen waarop deze dragende relatie zich ontplooit. Tevens geeft de driehoek de componenten weer die elke deelnemer meebrengt en in het proces investeert. Elk van de deelnemers speelt een actieve rol en draagt op een eigen manier verantwoordelijkheid voor het verloop van het therapieproces.
In alle concepten – of het nu gaat om psychosociale/psychomotorische ontwikkelingsbevordering, pedagogische ondersteuning of psychotherapeutisch werken met het paard – staat één uitgangspunt centraal: de cliënt krijgt de mogelijkheid om een ontdekkingsreis te ondernemen.
Een reis naar zichzelf en zijn eigen mogelijkheden, binnen een veilige en nieuwe situatie met paard en therapeut die vrij is van negatieve lading. Hierbij vervult het paard een beslissende rol. Er worden alternatieven geboden voor normale situaties en interacties uit het dagelijks leven.
Met de steun van de therapeut kan de cliënt deze ervaringen verwerken en integreren om zo tot een hogere levenskwaliteit te komen. Voorwaarde is dat eerst de wens of de hulpvraag van de cliënt helder in kaart wordt gebracht. De therapeut formuleert vervolgens op basis van vakkennis en het equitherapeutisch model concrete doelstellingen en een passend individueel aanbod.
Het therapeutisch proces is per definitie een stapsgewijs, cyclisch proces dat zich opbouwt vanuit:
Op basis van de reacties van de cliënt wordt de volgende stap in het aanbod gezet. Zo ontstaat een cyclus die in elk stadium optimaal is georiënteerd op de actuele behoeften van de cliënt. Dit vraagt zowel flexibiliteit als fijngevoeligheid binnen een systematische handelswijze.