Niet alleen de eindbestemming telt – de weg daarheen kan al boeiend zijn.
Zoals in diverse topsporten de sportpsychologie inmiddels onmisbaar is voor de mentale begeleiding, kan deze benadering ook aan de basis enorm bijdragen aan het leer- en trainingsproces van ruiter en paard. Mogelijke thema's zijn onder andere de driehoekssituatie trainer-ruiter-paard, de randvoorwaarden voor optimale leerprocessen, motivatie en de psychomotorische aspecten van de vaardigheid paardrijden.
Omdat mensen van nature niet gemaakt zijn om op een paard te zitten, en paarden niet om mensen te dragen, is het logisch dat er nieuwe vaardigheden in ons systeem geprogrammeerd moeten worden. Dit proces verloopt bij ieder mens en dier anders, aangezien elke leerling beschikt over een unieke set basisvaardigheden en patronen (op coördinatief, denk-, gevoels- of bewegingsniveau). Kennis over deze leerprocessen maakt de training efficiënter, voorkomt frustraties en maakt het mogelijk om bewust te genieten van de ontwikkeling.
Zo volgt op elke "ojee" weer een "oke": een proces waarin vaak eerst een grens of crisis overwonnen moet worden voordat we kunnen groeien. Begrijp je het belang van deze hindernissen en leer je daar positief mee omgaan, dan wordt paardrijden een harmonieuze en plezierige bezigheid voor ruiter, paard en instructeur.
Paardrijden leer je niet door simpelweg "kilometers te maken" in het zadel. Om lekker te leren paardrijden moet je kunnen vertrouwen op een harmonieus samenspel van zintuigen, lichaam en geest. Pas vanuit de combinatie van begrijpen waarom iets zo moet, het aanvoelen hoe het hoort en het snappen wat er gevraagd wordt, kan een ruiter zich ontwikkelen tot een zelfstandig denkende partner die openstaat voor de signalen van het paard.
Omdat het naast fysieke bewegingsschema's ook draait om communicatie met een levend wezen, liggen er tijdens het leerproces vele struikelblokken en misverstanden op de loer. Dat sommige ruiters jarenlang tobben met een correcte zit of hulpengeving, komt vaak doordat misverstanden in de basis niet zijn herkend en er niet methodisch is opgebouwd. Een individueel leertraject helpt om intensief bij te spijkeren, nieuwe vaardigheden aan te leren en over hardnekkige hindernissen heen te komen.
Elk traject start met een grondige intake, bestaande uit een gesprek en een analyse van ruiter en paard. Wat is de ervaring, waar liggen de aandachtspunten en wat wil je samen bereiken?
Tijdens een rijsessie op je eigen paard of een leerpaard maakt dr. Ulrike Thiel een analyse van het lichaamsschema en de motorische vaardigheden, en onderzoekt ze hoe beiden op correcties reageren. Vanuit deze inzichten wordt een doelgericht leertraject op maat uitgewerkt. Vaak starten we met gerichte zitlessen aan de longe, gevolgd door praktijklessen, huiswerkopdrachten en gerichte oefeningen. Afhankelijk van het doel wordt de theorie verdiept aan de hand van videomateriaal. Na 10 lessen vindt er een uitgebreide evaluatie plaats.
Sportpsychologische begeleiding van een combinatie
Niet alleen de eindbestemming telt maar de weg daarheen kan al boeiend zijn
Zoals al eerder in andere topsporten heeft sinds enkele jaren de sportpsychologie ook ingang gevonden in de hippische sport, waar men zich voornamelijk bezig houdt van de mentale begeleiding van topsporters. Echter kan de psychologie van ruiter en paard ook aan de basis ingang vinden en het leer- en trainingsproces van ruiter en paard bevorderen. Mogelijke thema’s zijn: de driehoekssituatie trainer-ruiter-paard, de randvoorwaarden voor optimale leer- en trainingsprocessen, de motivatie van ruiter en paard en de psychomotorische aspecten van de vaardigheid paardrijden.
Omdat wij mensen oorspronkelijk niet gemaakt zijn om te kunnen paardrijden, en paarden niet gemaakt zijn om mensen op hun rug te dragen, is het niet verwonderlijk, dat een aantal vaardigheden nieuw in het systeem geprogrammeerd moeten worden. Dit programmeerproces loopt dan ook nog gevarieerd bij verschillende personen en dieren want elke leerling beschikt over verschillende basisvaardigheden en al voorgeprogrammeerde programma’s. Deze vaardigheden kunnen op het coördinatie -, denk-, gevoels-, of bewegingsniveau liggen, voor een gedeelte kan een leerling over deze vaardigheden beschikken maar voor een ander gedeelte moet diegene deze met inzet ontwikkelen. De kennis over deze vaardigheden en leerprocessen kan dit proces efficiënter maken, frustraties voorkomen en bewust een plezierig omgaan met het ontwikkelingsproces mogelijk maken. Van elke "ojee” komt weer een "oke”. Dat betekent dat in een soortgelijk proces meestal eerst een crisis moet optreden voordat grenzen verlegd kunnen worden. Dit is normaal en hoort bij zo’n proces. Herken je het belang van de moeilijkheden die je op je paard krijgt en leer je daar op een positieve manier mee omgaan, dan wordt paardrijden een aangename en plezierige bezigheid voor ruiter, paard en instructeur. Met deze benadering kan op HippoCampus op verschillende manieren kennis gemaakt en in de praktijk gebracht worden.
Paardrijden leer je niet alleen door "kilometers te maken" op het paard. Want om lekker te leren paardrijden moet je het hebben van een samenspel van je zintuigen, van lichaam en geest. Pas vanuit een combinatie van begrijpen waarom het zo moet, het aanvoelen hoe het moet en het snappen wat er gedaan moet worden kan een ruiter zich ontwikkelen tot een zelfstandig denkende ruiter, die instaat is voor alles, wat van zijn paard komt open te staan en er iets zinvols mee te doen. Omdat het naast het leren uitvoeren van ingewikkelde en zeer fijn op elkaar afgestemde lichamelijke bewegingsschema ook nog gaat om het communiceren met een levend wezen, zijn er tijdens het leren paardrijden veel struikelblokken en mogelijkheden voor misverstanden weggelegd. Dat sommige ruiters jarenlang kunnen tobben met de juiste manier van zitten en hulpengeving heeft vaak zijn oorzaak in, dat tijdens het basisleerproces een aantal misverstanden niet werden herkend en dat niet systematisch en niet met methodisch in op elkaar opbouwende stappen gewerkt werd tijdens het aanleren. Veel in principe getalenteerde ruiters zijn daardoor niet instaat hun paard optimaal te ondersteunen in de gezamenlijke training als combinatie.
Een individueel traject kan helpen om op een intensieve en efficiënte manier bij te spijkeren, nieuw te leren of over moeilijkheden heen te komen.
..
Bij de individuele begeleiding van ruiters en/of combinaties wordt er begonnen met een intake. De intake omvat een gesprek en een analyse van ruiter (en paard). Welke ervaringen heeft de ruiter, wat zijn de aandachtspunten, waar wil hij heen, wat wil hij samen met het paard bereiken? Tijdens het rijden op het eigen paard/leerpaard maakt Ulrike Thiel een analyse van het lichaamsschema, de vaardigheden van ruiter en paard en onderzoekt hoe beiden op een aantal correcties reageren. Hiervan uitgaand kan een doelstelling en de realisering hiervan binnen een leertraject worden uitgewerkt. Er wordt vaak begonnen met een aantal lessen aan de longe om de basis bij te spijkeren gevolgd door lessen op een leerpaard/eigen paard. Naast het rijden wordt huiswerk meegegeven en krijgt de ruiter nog andere oefeningen aangereikt om het individuele doel beter te kunnen bereiken. Soms is er ook een uitstapje naar de theorie nodig of is het zinvol naar video- en andere leermateriaal te kijken. Na 10 lessen wordt er geëvalueerd.
.
.
Voor: Recreatieruiters, wedstrijdruiters, instructeurs
Prijs: Zie Prijzenlijst
Data: Op afspraak
Tijd: Op afspraak
Locatie: HippoCampus
Voor minimaal 5 personen zijn ook afspraken elders mogelijk. Alle lesklanten delen dan de reiskosten ( €0.28 per km)
Werkwijze: Afhankelijk van doelstelling: op het houten paard, lichaamsoefeningen, video-evaluatie Zitlessen aan de longe op leerpaarden of het eigen paard, les op leerpaard of begeleiding eigen paard
.