De betekenis van de onafhankelijke zit

Voor iedereen die wil weten:

• Wat dansen en paardrijden met elkaar te maken hebben
• Wat er bedoeld wordt met de onafhankelijke zit
• Wat het verschil is tussen de klassieke en moderne manier van rijden
• Hoe je paard plezier blijft houden in zijn werk
• Waarom je in dialoog moet gaan met je paard
• Waarom de klassieke rijmethode al eeuwenlang in gebruik is

De bewegingsdialoog met het paard

De onafhankelijke zit blijft de basis voor lekker paardrijden, zowel voor de recreatieruiter als voor de beginner, de manegeruiter met ervaring of de ruiter met een eigen paard. Er komt heel wat bij kijken als je méér wilt dan enkel "meeliften", en dit in balans en zonder je paard te storen. Als je de ambitie hebt om je paard te laten uitvoeren wat je graag wilt, is er maar één manier van zitten die dat mogelijk maakt: de onafhankelijke zit, zoals we die onder andere kennen uit de Spaanse Rijschool.

Zitten op het paard lijkt in niets op "zitten op een stoel". Het lijkt meer op wedstrijddansen: van lichaam tot lichaam communiceren om het paard voor je te laten lopen. Lichamelijke en psychische processen moeten in harmonie samensmelten, en de ruiter moet rekening houden met zijn eigen lichaamsschema, bewegingspatroon, 'handigheid' en symmetrie.

Het eigen lichaam onder controle hebben

De onafhankelijke zit houdt niet alleen in dat je je lichaam zo beheerst dat het paard niet gestoord wordt. Het komt er vooral op aan om via kleine bewegingsimpulsen met je paard in dialoog te gaan – vergelijkbaar met twee danspartners.

Elke ruiter ervaart dat bepaalde instinctmatige reacties deze dialoog kunnen tegenwerken. Wanneer de ruiter leert hiermee om te gaan – en ook inzicht krijgt in zijn eigen links- en rechtshandigheid – komt de weg vrij naar een betere communicatie, waardoor het paard optimaal kan presteren.

De psychomotoriek van het paardrijden

In deze workshop krijg je de basisbeginselen van een goede zit uitgelegd, inclusief de psychomotorische achtergronden van het paardrijden. Veelvoorkomende fouten worden toegelicht, de inwerking van de ruiter wordt verduidelijkt en alles wordt direct in de praktijk geoefend. Omdat één dag niet genoeg is om een heel veranderingsproces te voltooien, zijn er ook meerdaagse cursussen beschikbaar.

Artikel 418: De houding en de hulpen van de ruiter

"Alle oefeningen moeten worden uitgevoerd zonder duidelijk zichtbare inspanning van de ruiter. Deze moet recht in het zadel zitten met soepele lenden en heupen, de dijen en benen aangesloten en goed afhangend, het bovenlichaam ongedwongen, vrij en recht, de handen laag en bij elkaar... Dit maakt dat de ruiter de bewegingen van het paard soepel en ongedwongen kan volgen en onzichtbare hulpen kan geven. Dit is de enige houding waarmee een ruiter een paard op correcte wijze kan africhten."

Onderzoek over het psychomotorische leerproces

In de cursussen en workshops wordt dieper ingegaan op de theorie van de "complexe psychomotorische vaardigheid" van het paardrijden. Het praktische doel is deelnemers handvatten aan te reiken om het gevoel van "goed en in harmonie zitten" te ontdekken. Dit wordt ondersteund door loop-, partner- en bewegingsoefeningen, werken aan de longe of lange teugel, en gerichte gymnastiek.

De belangrijkste thema's zijn:

• Hoe kan ik mijn ruitergevoel verbeteren?
• Verplaats je ook eens in je paard
• Wat doen de hulpen met het paard?
• Hoe werken de "ruitermodules"?
• Mogelijke zitfouten en hun effect op het paard
• Gymnastiek- en coördinatieoefeningen
• Opwarmen voor het rijden – waarom?
• Hoe train ik mijn moeilijke kant?

Lees hierover ook het boek: "Beter paardrijden kun je leren" van Dr. Ulrike Thiel.