Waar komt Equitherapie vandaan?

Dat paardrijden en de omgang met paarden in de opvoeding en voor de persoonlijkheidsontwikkeling een belangrijke rol kunnen spelen, was al bekend bij de oude Grieken. Xenophon (400 v. Chr.), schrijver van het eerste overgeleverde werk over de rijkunst, benadrukte in zijn leer al het opvoedkundige aspect van het paardrijden. Vele eeuwen later zei Johann Wolfgang von Goethe (1749-1832): "Mensch und Pferd verschmelzen hier so in Eins, dass man nicht sagen könnte wer wen erzieht."

In alle klassieke theorieën van hippische grootmeesters (zoals Pluvinel en de hoofdinstructeurs van de Spaanse Rijschool te Wenen) worden psychologische en pedagogische aspecten benadrukt. Sinds het begin van de 20e eeuw – met de publicatie van arts R. Pieckenbach in 1909 – werden de therapeutische aspecten gerichter onderzocht. De Deense Lis Hartel gaf het onderzoek in de jaren '50 een enorme impuls door na polio met ijzeren wilskracht terug te keren in de dressuursport en tweemaal Olympisch zilver te winnen.

De ontwikkeling van therapeutisch paardrijden in Europa

In 1970 werd in Duitsland het Kuratorium für Therapeutisches Reiten opgericht, al snel gevolgd door Oostenrijkse en Zwitserse zusterorganisaties. Sinds de jaren '80 onderscheidt men in het Duitstalige Europa vier hoofdstromen binnen het therapeutisch paardrijden:

• Hippotherapie: Fysiotherapie op het paard vanuit medisch perspectief.
• Paardrijden voor Gehandicapten (Behindertenreiten): Ontwikkeld vanuit de sporthoek en revalidatie.
• Orthopedagogisch voltigeren/rijden: Ontwikkeld vanuit de pedagogiek en psychologie.
• Therapeutisch paardrijden / Psychotherapie met het paard (PTP): Ontwikkeld vanuit de psychotherapie in samenwerking met hippische deskundigen.

De vier vormen binnen de therapie met het paard

Equitherapie SHP & De Driehoeksrelatie

Sinds 2000 wordt de opleiding tot Equitherapeut SHP in Nederland verzorgd. Het model richt zich op de integratie van het basisberoep van de therapeut met de richtlijnen voor equitherapie binnen een bewuste driehoeksrelatie tussen paard, cliënt en therapeut. Hierbij heeft het paard in elke fase van het proces een specifieke, doelmatige functie.

Afhankelijk van het basisberoep kan men zich specialiseren in:

• Orthopedagogische begeleiding
• Ontwikkelingsbevordering
• Psychosociale begeleiding
• Revalidatie en compensatorisch rijden
• Psychotherapie met het paard

🔗 Zie vormen van Equitherapie SHP en 🔗 De functie van het Paard.

Internationale samenwerking & FATP

Sinds 1999 bestaat het Europese samenwerkingsverband FATP (Forum der Ausbildungsträger Therapie mit dem Pferd). Hierin zijn de organisaties verenigd die de kwaliteitsbewaking en opleidingen waarborgen. Naast Duitsland, Oostenrijk en Zwitserland is ook de Nederlandse opleiding hierin vertegenwoordigd.

Ulrike Thiel vertegenwoordigt namens HippoCampus en de Stichting Helpen met Paarden deze werkgroep en draagt bij aan internationale congressen en publicaties.