“Ervaringen van Marjolein Nijs, die in 2006 haar stage liep bij Instituut HippoCampus.”
Uittreksel uit het stageverslag van Marjolein Nijs, die hier in 2006 haar stage heeft gelopen in het kader van haar MBO-opleiding.
De werkomstandigheden waren in de tijd dat ik hier stage liep zeer goed. Je wordt nooit opgejaagd in je werk, waardoor je je eigen werktempo kunt aannemen. Het is uiteraard wel de bedoeling dat alles klaar is wanneer het tijd is om naar huis te gaan.
Het werk dat hier wordt gedaan is ook goed te overzien. Tevens wordt er rekening mee gehouden als je ergens last van hebt; zodra je iets tijdelijk niet kunt vanwege een blessure of iets dergelijks, wordt daar geen probleem van gemaakt en kun je iets anders gaan doen dat wel lukt.
Zwaar werk komt hier eigenlijk vrijwel niet voor.
Ik heb zeker veel geleerd tijdens mijn stageperiode. Regelmatig heb ik van Ulrike zitlessen gekregen op een van haar paarden; hier heb ik enorm veel van opgestoken. Ook wanneer iets niet meteen duidelijk was, kreeg ik altijd heldere tekst en uitleg over hetgeen ik moest weten.
Tijdens de blokstage was ik de enige stagiaire, maar op de dagstages waren we vaak met z’n drietën. De taken werden dan zo verdeeld dat iedereen dat deed waarvoor zij aan het leren was: zo was er een stagiaire die veel meeging met therapieën omdat zij daarvoor werd opgeleid, en deed een andere stagiaire veel met rijden en longeren omdat zij zich wilde richten op de sportpaarden. Zo kreeg ieder zijn eigen taken.
Kortom, ik heb van alles gedaan.
Daar zat een behoorlijk grappige bij, en wel meteen op de allereerste dag dat ik binnenkwam. Ik had een kennismaking met Ulrike en de andere stagiaires. We gingen aan tafel zitten, maar op die tafel lag een kat. Die kat lag zo vreemd neer dat ik dacht dat hij wel opgezet zou zijn! Een kwartiertje later begon die kat zich echter eens flink uit te rekken — je wilt dus niet weten hoe erg ik toen ben geschrokken.
Verder heb ik Edje (het oudste paard van HippoCampus) mogen scheren. Dat was ook een hele gebeurtenis; ik heb er wel de nodige tijd voor genomen, maar ik heb er ontzettend veel van geleerd.
Op deze stageplek heb ik onwijs veel geleerd. Ik heb bijvoorbeeld geleerd hoe je een paard moet rijden met je zit, wat equitherapie is en wat het inhoudt. Ook heb ik geleerd om direct een ander klusje op te pakken wanneer je klaar bent met het vorige, en om het paard te vragen om iets te doen in plaats van het te dwingen. Verder heb ik geleerd hoe Engels mesten werkt.
Op zich ging alles redelijk goed, alleen had ik aan het begin van mijn stage erg veel moeite om een pony aan de hand mee te krijgen — wat mij inmiddels overigens prima afgaat.
Ik vond het geweldig om Edje te poetsen. Dit is een bejaard paard waar eigenlijk heel weinig meer mee wordt gedaan, vandaar dat ik hem regelmatig een fijne poetsbeurt heb gegeven. Ik vond dat zo leuk omdat je gewoon zag dat Edje er zelf helemaal van genoot; als je hem daarna weer terugzette in de wei, was hij weer zo fris als een hoentje.
Ook vond ik het fantastisch dat ik een aantal lessen heb mogen krijgen op Prisca (de Fjord) en Resi (het KWPN-paard), want ook daar heb ik onwijs veel van opgestoken.
Deze stage heeft voor mij enorm veel waarde gehad omdat ik er altijd met heel veel plezier naartoe ben gegaan (en nog steeds kom), en dat is voor mij het allerbelangrijkste. Daarnaast was het zo waardevol omdat ik hier meer heb geleerd dan op mijn andere twee stageadressen van vorig jaar. Dat kwam doordat mijn vorige adres een reguliere manege was waar je elke dag te maken hebt met een vast ritueel: de eerste maand leer je daar nog wat, en daarna niet meer. Hier was het werk daarentegen continu afwisselend.
Marjolein runt inmiddels (2011) haar eigen bedrijf en leidt zelf stagiaires op. Ze is nog steeds in contact met ons, en wij vinden het fijn dat zij aangeeft hier destijds heel veel te hebben geleerd en enorm van haar stage te hebben genoten.