De historische wortels bij Xenophon

De klassieke rijkunst vindt haar oorsprong al 400 jaar v.Chr. in de publicaties van Xenophon. Deze Griekse generaal en paardendeskundige schreef als eerste over een respectvolle bejegening van het paard, waarbij rekening wordt gehouden met zijn persoonlijkheid en zijn natuur. Ook benadrukte hij als eerste de opvoedende werking van het omgaan met paarden.

Aan hem is de naam "klassieke rijkunst" te danken, die een speciale, door de eeuwen heen ontwikkelde manier van bejegening, training, opvoeding en samenwerking met het paard als partner omschrijft.

Wat beoogt de klassieke rijkunst?

• Wat is klassieke rijkunst of klassieke dressuur?
• Wat heeft klassiek te maken met de moderne paardensport?
• Is klassiek nog "modern"?
• Wat houdt klassiek rijden in?
• Is klassieke dressuur "natuurlijk"?
• Is de klassieke manier van rijden paardvriendelijk?
• Wat betekent "klassieke rijcultuur"?

Wilt u een genuanceerd antwoord op deze vragen, bezoek dan de workshops of clinics: "De klassieke rijkunst nog van deze tijd?", "Klassiek longeren, een weldaad voor je paard" of "Trainingsmethodes vanuit het paard bekeken".

Zit er ook voor de paarden plezier in?

Nog nooit is de dressuursport zo populair geweest als nu. Maar hoewel het doel van de klassieke dressuur is om het paard in zijn ontwikkeling te bevorderen, zie je op wedstrijdterreinen veel verzuurde paarden rondlopen. Jaarlijks worden veel paarden vroegtijdig afgedankt of stukgemaakt omdat ze niet in hun sportcarrière zijn bevorderd, maar overvraagd.

Paarden en mensen leven al meer dan 4000 jaar samen en zijn in hun biologische constitutie en leervermogen niet wezenlijk veranderd. De klassieke rijkunst – gebaseerd op Xenophon en in Europa sinds de 17e eeuw tot perfectie ontwikkeld – hoeft noch qua doelstelling noch qua opbouw aangepast te worden om ook in de hedendaagse paardenwereld haar waarde te bewijzen.

Aanvulling door moderne wetenschappelijke kennis

Wat wél is veranderd, is onze moderne kennis over de psychologie van het paard en de ondersteuning van psychomotorische leerprocessen. Vanuit de hippische sportpsychologie en sportfysiologie kan de training doelmatiger worden aangepakt. Ook weten we vanuit de ethologie meer over de natuurlijke behoeften van het paard.

De klassieke school – doorgegeven door meesters als Pluvinel, De la Guérinière, Von Weyrother, de Spaanse Rijschool, Steinbrecht en Podhajsky – biedt mens en paard de kans om met respect voor elkaar een systematische ontwikkeling door te maken waarin het paard mooier, sterker en blij wordt.

Een paardvriendelijke trainingsmethode

Ulrike Thiel is ervan overtuigd dat de klassieke methode, indien juist uitgevoerd, sterk bij de natuur van het paard aansluit. Naast rijtechnische kennis omvat de klassieke opleiding cultuurhistorische vorming, ethiek en reflectie over het paardenwelzijn. Met deze combinatie van kennis, vaardigheid en attitude heeft een ruiter alle handvatten in handen om samen met zijn paard optimaal te genieten van de dressuursport.